เมืองรามมองผู้หญิงที่เขาโหยหามาตลอดสามปี มันช่างเป็นสามปีที่ทุกข์ทรมาน วันนี้เขาจะทำทุกอย่างให้เธอกลับมา กลับมาอยู่กับเขาอีกครั้งให้ได้ เขาจำได้ว่าคืนนั้นเจ้าเอยของเขาสวยมาก สวยตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอยังคงหอมหวานและน่ากินที่สุดสำหรับเขา แต่ทว่าตื่นขึ้นมาเธอดันหนีเขาไปเสียก่อนทำเหมือนเมื่อคืนที่ผ่านมาไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเสียแรงเสียน้ำไปเท่าไหร่ อย่างน้อยเธอก็ควรจะอาลัยอาวรณ์เขาบ้างสิ แต่เปล่าเลยเธอไม่ได้สนใจอะไรเขาเลย อีกทั้งยังทิ้งธนบัตรสีเทาไว้ให้ดูต่างหน้าอีกด้วย..แสบจริง ๆ
"ฉันจะกลับ" พอปากเป็นอิสระเธอก็เอ่ยบอกเสียงแข็ง
"อยู่คุยกันก่อน ไหนล่ะแผนงานที่คุณบอกจะนำเสนอ" เอกสารถูกเขาขว้างทิ้งอย่างไร้ค่าตั้งแต่เข้ามาแล้ว จะมาถามหาทำไมตอนนี้
"มีอะไรต้องคุย คุณหลอกฉันขึ้นมาบนนี้มันก็พอเข้าใจแล้วว่า ผู้ชายอย่างคุณมันร้าย เชื่อถืออะไรไม่ได้ เจ้าเล่ห์ทำได้ทุกอย่างเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจตัวเอง คุ
