Chapter 20
KEIRA POV
HABANG NALILIGO, hindi ko mapigilan ang mapangiti sa tuwing maaalala ko ang nangyari sa amin ni Michael kanina.
Kunwari pang diring-diri sa akin, pero 'wag ka, tinitigasan din naman pala. Sa isiping 'yon, napahagikgik akong mag-isa. Bakit hindi? Kahit wala pa akong karanasan sa lalaki ay hindi naman kaila sa akin kung bakit gano'n ang naging reaksyon ng katawan niya.
"Hindi raw ako tatanggapin ng sikmura niya. Tss! Aliw talaga ang matandang 'yon." Humahagikhik pa ring tinapos ko ang pagliligo.
Habang nagbibihis, nakapaskil pa rin sa mga labi ko ang magandang ngiti. Hindi ko mapigilan talaga. Naaaliw ako sa lalaking 'yon, mas'yadong pasmado ang bibig at nuknukan ng sungit at yabang. Pero kanina sa bardagulan namin, ako na naman ang nagwagi.
Hmm, tingnan lang n
