บทที่ 21
ทำลายชื่อเสียง
ในกลางดึกคืนหนึ่ง องค์รัชทายาทและองครักษ์ข้างกายได้ลอบออกจากวังบูรพาอย่างเงียบ ๆ เพื่อออกไปที่ชายป่า
เมื่อพวกเขามาถึง ก็พบคนจำนวนมากรออยู่ก่อนแล้ว เขาเดินไปหยุดอยู่หน้าคนกลุ่มนั้น
“คารวะนายท่าน” คนกลุ่มนั้นต่างก็คุกเข่าทำความเคารพเขาเสียงดัง
“ลุกขึ้น” เขากล่าวเสียงเรียบ คนกลุ่มนี้เป็นคนมากฝีมือที่เขาเลี้ยงเอาไว้ เมื่ออยู่ภายนอกเขาจะให้ทุกคนเรียกว่านายท่าน เพื่อกันการผิดพลาด
“วันนี้ต้องปล้นขบวนสินค้าที่สำนักเทียนหยางคุ้มกันมาให้ได้ ส่วนคนฆ่าให้หมด อย่าให้เหลือรอดไปแม้แต่คนเดียว” ซ่งเฉินคุนกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน อย่างไรวันนี้ชื่อเสียงของสำนักเทียนอย่างก็ต้องย่อยยับ ไม่มีคนจ้างงานจนต้องปิดสำนักไป
“ขอรับ” เสียงหนักแน่นถูกเปล่งออกมาพร้อมกัน
“หากพวกเจ้าทำได้ ข้าจะตกรางวัลให้อย่างงาม และของที่ได้มาพวกเจ้าก็ได้รับเท่า ๆ กัน” เขาหลอกล่อทุกคนด้วยของรางวัล เขารู้ว่าทุก
