บทที่ 11
นัดหมาย
หลายวันต่อมา หยางเหม่ยอวี้ก็ส่งเทียบเชิญจือชิงหยวนออกไปเดินเลือกซื้อของที่ตลาด หญิงสาวก็ตอบตกลงอย่างราดเร็ว เพราะรอจังหวะนี้อยู่เช่นกัน
หยางเหม่ยอวี้เดินทางไปรอจือชิงหยวนที่เหลาอาหารหลานซาน เพราะทั้งสองตกลงกันก่อนว่าจะทานอาหารก่อนออกไปเดินดูของ
ในขณะที่หญิงกำลังจะเดินเข้าไปในเหลาอาหาร ก็พบกับองค์รัชทายาทที่ยืนอยู่ด้านใน นางจึงเดินเข้าไปทักทายเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“ถวายพระพรองค์รัชทายาทเพคะ”
“เหม่ยเหม่ย ดูเหมือนว่าเราจะมีวาสนาร่วมกันไม่น้อย” เมื่อได้ยินคนเรียกชื่อ องค์รัชทายาทซ่งเฉินคุน ก็หันกลับมามอง และพบว่าเป็นคนที่เขากำลังรออยู่พอดี
“เห็นทีคงจะเป็นเช่นพระองค์กล่าว” หญิงสาวพูดขึ้นด้วยความเขินอาย
“เหม่ยเหม่ยนัดสหายไว้ที่นี่หรือ”
“เพคะ” หญิงสาวตอบพลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ เพื่อหาจือชิงหยวน
“ข้าจองห้องเอาไว้ พวกเจ้าก็เข้ามาทานกับข้าก็ได้” เขาพูดขึ้นอย่างใจกว้าง มีโอ
