บทที่ 14
หึงหวง
ในคืนวันเดียวกัน ในขณะที่หยางเหม่ยอวี้กำลังนอนพักผ่อนอยู่นั้น ก็รู้สึกเหมือนว่ามีคนมานอนข้าง ๆ นางรู้สึกแบบนี้มาหลายคืนแล้ว เพียงแต่ไม่ได้สนใจ เพราะคิดว่าตนนั้นคิดไปเอง และไม่คิดว่าจะมีใครผ่านด่านฉางลี่มาได้
แต่วันนี้ความรู้สึกมันชัดเจนยิ่งกว่าเดิม ทำให้นางต้องลืมตาขึ้นมาดู ว่าแท้จริงแล้วมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
เมื่อลืมตาขึ้นมาก็ต้องทำให้นางตกใจ เพราะโม่เทียนกำลังนอนกอดนางเอาไว้ เขามองหน้านางด้วยสีหน้าบึ้งตึง ไม่ยอมพูดยอมจา
นางพยายามดันตัวออกจากอ้อมกอดของเขา แต่ก็ไม่เป็นผล นางจึงหยุดการกระทำนั้น ทำให้แววตาของเขามีความพอใจอยู่หลายส่วน
“ท่านทำแบบนี้ทำไม” เมื่อเห็นว่าไม่สามารถทำอะไรได้ นางจึงถามถึงสาเหตุ
“ทำอันใด” เขาแสร้งทำไม่เข้าใจ
“หลายวันมานี้ท่านลอบเข้ามาในห้อง และนอนบนเตียงของข้า” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย
“ข้าเห็นเจ้าไม่ได้ขัดขืนอันใด คิดว่าเจ้า
