บทที่ 15
ระแวง
จือชิงหยวนเดินทางกลับจวนด้วยอารมณ์ไม่ใคร่ดี นางก็ไม่รู้ว่าช่วงนี้ตัวเองเป็นอะไร ถึงไม่สามารถควบคุมตัวเอง เพียงแค่เห็นองค์รัชทายาทไปแสดงท่าทีสนิทสนมกับหยางเหม่ยอวี้นางก็ทนไม่ได้เสียแล้ว
เมื่อมาถึงเรือนตัวเอง จือชิงหยวนก็รินน้ำชาแล้วยกขึ้นดื่ม เพื่อหวังดับความร้อนในใจ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยเลย นางพยายามสงบสติอารมณ์อยู่นาน กว่าที่อารมณ์ของนางจะปกติ
องค์รัชทายาท เมื่อแยกจากสตรีกลุ่มนั้นแล้ว ก็ตรงไปที่จวนสกุลจือทันที เขาได้แวะเปลี่ยนรถม้า และกว่าจะมาถึงก็เป็นเวลามือพอดี
เขาลอบเข้าไปในเรือนของนางเหมือนทุกครั้ง สาวใช้คนสนิทของนางเมื่อเห็นเขาปรากฏตัว ก็รีบถอยออกไปทันที
“หยวนเอ๋อร์ วันนี้เจ้าเป็นอันใดไป” เขาเอ่ยถาม ในขณะที่นางยังคงนั่งหันหลังให้เขาอยู่
“เหตุใดวันนี้ท่านจึงไม่บอกว่าจะไปที่โรงน้ำชา” หญิงสาวพูดอย่างน้อยใจ ทุกครั้งที่จะทำอะไรเขามักจะถามความเห็นของนางก่อนเสมอ
“ก็วันนี
