บทที่ 16
ผิดใจ
เมื่อจือชิงหยวนเดินเข้ามาในห้องอาหารก็พบว่าทั้งสองคนได้นั่งลงแล้ว นางจึงเดินไปนั่งลงที่ว่างข้าง ๆ หยางเหม่ยอวี้
หยางเหม่ยอวี้ที่เริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศในห้องดูเงียบเกินไป จึงได้พูดขึ้นเพื่อทำลายความอึดอัดที่มี
“หลายคนบอกว่าอาหารที่นี่อร่อยทุกอย่าง เรามาสั่งกันเลยดีหรือไม่เจ้าคะ”
“เหม่ยเหม่ยสั่งเถิด ข้าตามใจเจ้า” เขาหันมาพูดกับนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับส่งยิ้มละไมไปให้นาง
“เจ้าค่ะ” นางยิ้มออกมาเบา ๆ
เมื่อหญิงสาวสองคนสั่งอาหารเสร็จ ก็หันไปพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
“วันนี้ของงดงามมากมายนัก ข้าอยากจะชวนเจ้ามาเดินด้วยกันยิ่งนัก” หยางเหม่ยอวี้หยุดพูดครู่หนึ่ง พลางหันหน้าไปมององค์รัชทายาทด้วยความเขินอาย ก่อนจะพูดต่อ “แต่ติดที่องค์รัชทายาทอยากอยู่กับข้าเพียงสองคน” ประโยคหลังนางกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคน
“ต้องโทษข้าที่มาขัดขว้างความสุขเจ้าและองค์รัชทายาท” จือชิงหยวนพูดด้ว
