บทที่ 17
การค้าเกลือ
หยางเหม่ยอวี้นั่งฟังฝูชุนรายงานเรื่องของซ่งเฉินคุนและจือชิงหยวนอย่างมีความสุข คิดเลยว่าตนพวกนั้นจะตกหลุมพรางที่ตัวเองขุดไว้ ช่างน่าสมเพชเสียจริง
ส่วนยาที่ให้จือชิงหยวนก็ได้ผลดีนัก เป็นตัวเร่งได้ดี แสดงว่านางก็ไม่ได้มีความไว้เนื้อเชื่อใจชายคนรักของนางอยู่แต่แรกแล้ว แต่ก็ถือว่านางใจเด็ดไม่น้อยที่ยอมให้เขาเข้าหาสตรีอื่นแบบนี้
นางก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าจากนี้จือชิงหยวนจะใช้วิธีใดเข้าหานางอีกครั้ง เพราะที่นางทำไปวันนี้ถือว่าไม่ไว้หน้าของนางเลยสักนิด
“มีอันใดอีกหรือไม่” เมื่อเห็นว่าฝูชุนไม่ยอมออกไปสักที หญิงสาวจึงถามขึ้นด้วยความสงสัย
“มีขอรับ”
“ว่ามา” นางพูดขึ้นด้วยท่าทีผ่อนคลาย นางหลับตาลง แล้วรอฟังอย่างตั้งใจ หากนางเดาไม่ผิด ก็คงจะเป็นเรื่องของสองคนนั้นเหมือนเดิม
“ซ่งเฉินคุนตอนนี้ทำการค้าเกลือมาสักพักแล้วขอรับ การค้านี้สร้างเงินให้เขามากมาย”
เมื่อได้ยินคำพูดของฝูช
