BERFİN
Hozan baba ve Zerya anneyle beraber avluda oturuyorduk. Zaman çabuk geçiyordu. İstanbul’dan geleli bir hafta olmuştu. Bedir İstanbul’daki otele, Serhad okuluna gitmişti. Ferhad da aynı düzeninde hem okul hem hastane devam ediyordu. Berçem sonunda işine başlamıştı. Bedir İstanbul’a gittiği için Ezman vaktinin çoğunu artık tarlalarda değil otelde geçirir olmuştu. Bu durum canımı bira sıkıyordu ama yapacak bir şey yoktu. Sonuç olarak çalışması gerekiyordu. İşlerin büyümesi iyi mi oluyordu kötü mü bilemiyordum. Çünkü Ezman’ı son bir haftadır bir yatarken görüyordum. Yakında düzene gireceğini, şu an Bir yenilenme sürecinde olduğunu söyleyip duruyordu. Otelde yapmak istediği değişiklerle uğraşıyor, her akşam sofraya onsuz oturmamıza neden oluyordu.
Annem de sonunda Mardin’den dönmüştü.
