Magaan ang ihip ng hangin nang magsimula silang bumaba kinabukasan. Medyo mahamog pa at malamig, kaya lahat ay may suot na jacket. Tahimik lang si Jenny habang nakasunod sa grupo. Si Suzanne at ang mga pinsan ay abala sa pag-uusap at tawanan, samantalang si Jace ay nasa unahan, parang laging alerto at tinitiyak na walang mauhulog o mapapahamak sa daan.
Paminsan-minsan ay napapatingin si Jenny sa likod ng balikat nito. Hindi niya alam kung bakit, pero parang laging sigurado ang bawat kilos ni Jace parang kahit saan siya dalhin ng lakad, alam nito kung saan pupunta.
“Uy, Jenny,” tawag ni Suzanne, hinihingal. “Okay ka lang? Ang tahimik mo ah.”
“Okay lang,” sagot niya, ngumingiti. “Siguro pagod lang. Sayang, ang bilis ng weekend.”
“Bilis talaga no? Pero grabe, nakita ko talaga ‘yung mga ti
