Site visit na naman. Mainit. Magulo. Stressful. At gaya ng nakasanayan sa mga nakaraang linggo, Jace was glued to her like a shadow. “Jen, you’re walking too fast—” “Huwag mo ’kong tawaging Jen,” she cut sharply. “Hindi mo ako tropa.” Jace blinked, surprised. Pero ngumiti pa rin, pilit na pinapagaan ang mood. “Okay, Jenny. Pwede ba tayong mag—” “No.” “Hindi mo pa alam ’yung sasabihin ko—” “Kahit hindi ko alam, hindi rin ako interesado.” “Jenny—” She stopped walking so abruptly that Jace almost bumped into her. Her eyes were cold. Her tone was sharp. Her patience were GONE. “Jace, seriously,” she said through gritted teeth. “Wala akong pake sa sasabihin mo. Sa ginagawa mo. Sa paghabol mo. Can you please stop acting like we’re close?” Bago pa makasagot si Jace, ay may bos

