Pagdating nila Jenny at Maxine sa probinsiya ay hindi na kinaya ni Jenny ang pagod. Tahimik lang siyang nakatanaw sa bintana ng sasakyan habang nanginginig ang mga daliri. Pilit na pinipigilan ang luha. Si Maxine, alam niyang oras na para ipagtapat ang lahat, pero ramdam din niya ang bigat sa dibdib na parang siya ang may kasalanan. Sinisisi niya ang sarili niya.
Nakasalubong agad nila ang mga magulang pagpasok pa lang sa malaking pintuan. Kita ang gulat sa mukha ng ina ni Jnny nang masilayan ang hitsura niya. Maputla, payat, parang walang tulog. Ganoon din ang ama nito. Parehong hindi inaasahan ang makikita.
“Anak?” mahina pero puno ng pag-aalala na sambit ng kaniyang ina.
Hindi sumagot si Jenny. Hindi niya kayang magsimula. Si Maxine ang huminga nang malalim, alam niyang siya ang kail
