Georgina's POV
"Sure ka na ba talaga diyan, George?" Tanong sa'kin ni Nisha habang abala ako sa pag-iimpake. Ilang araw na ang nakakalipas simula nang ma-discharged ako sa hospital.
Tumigil ako sa aking ginagawa upang tignan ang best friend kong may bahid ng pag-aalala ang mukha. Si Nisha ang kasa-kasama ko eversince that painful day happened.
Nakokonsensya na nga ako because I know I have been a handful to her. She already have her own kids, her own family, pero andito pa rin siya para lang damayan at alalayan ako sa pagka-wala ng baby ko. She's helping me to overcome what happened to me, but I think I can't.
Ginagawa ko din ang lahat para kalimutan, pero hindi ko kaya. Ang hirap.
Kaya laking pasalamat ko kay Nisha kasi hindi niya ako iniiwan, although, I'm telling her to stop wo
