chapter 15
691 Words
Rhian pov
Pag dating ko sa company ni tanda nag hanap agad ako ng parking at hindi naman ako nahirapan. Maluwang ang parking na nahanap ko mukhang parking yata eto ng kotse tss.
Pag baba ko sa baby ko, pinag titinginan ako ng mga tao na parang isang malaking pag kakamali ang pag parking ko sa parking lot na iyon. Napailing na lang ako dahil don
Ng makapasok sa entrance ay tahimik ang lahat, na parang ayaw makalikha ng kahit ano mang-ingay. Tssk ganon na ba ako kaganda para matahimik sila haha
Pag sakay ko ng elevator nanatili parin ang katahimikan, hanggang sa pag labas tahimik, mapapanis yata ang laway ko sa mga nag tatrabaho dito
"miss san ang punta mo?" tanong ng babae na kasama ko sa elevator kanina, nagulat naman ako sa kanya may dila naman pala ang isang to haha akala ko kasi mga pipi
"sa owner nitong company" ngiting aniko
"Sigurado ka miss?" Tanong nito kaya naman tumango lang ako.
Wala naman sinabi si tanda kaya pupunta na lang ako sa office nya
Bakit parang takot na takot sila kay tanda tss, di naman na ngangain ng tao yung pangit na ee haha
Mula dito sa kinatatayuan namin makikita mo ang pinto ng office ni tanda. Habang papalapit kami sa office nito napansin kong may lumabas na babae parang umiiyak ito base sa reaksyon ng kanyang mukha
Dahil don napakunot ang noo ko, ano bang klaseng boss ka sa mga tao mo tanda
Naalala ko ang sinabi ni tanda nung huling usap namin na lahat takot sa kanya maliban sa akin tss
"Miss anong nangyare?" Tanong ko ngumiti lang ito at nilagpasan kami kaya napailing ako
"Weird" I whispered na umabot sa pandinig ng kasama ko
Napahinto ako at nag tanong
"Bakit kaya sya umiiyak?" Tanong ko sa kasama ko
" Kaya kita tinatanong kanina kong saan ang punta mo, binabalaan kita na mabagsik ang boss natin, para syang yelo pag nakipag usap! " Mahabang paliwanag nya
Na paisip naman ako! Pano ng yare yon ee para ngang maamong tupa ang isang yon pag kaharap ako tss
" Mauuna na ako mag iingat ka" paalam nito
" Ako nga pala si bea" anito bago tuluyang umalis
" Rhian" sigaw ko upang marinig nya nakita ko naman syang tumango tanda na narinig nya ang sinabi ko
Nasa tapat na ako ng pinto, paalala rhian ibahin mo ang pag uugali mo. Wag mong idala ang pagiging sadista mo sa trabaho mo paalala ko sa sarili
Kumatok na ako at narinig ko ang baritonong boses nito
"Come in" anito
Nag kunwari akong natatakot upang hindi nya mahalata na natatawa ako sa kanya haha, pano ba naman para syang nalugi ng makita ako tss
"You're late" matigas na sabi nya, yung mga titig nyang nakakalusaw pero nakakatakot tss kong ako siguro yung babae kanina malamang nag tatakbo na ako pauwi haha
Rhian pigilan mo yang sarili mong sungitan sya, kalma
Ang hirap palang maging Mabait haha
Ang isasagot ko sana sa kanya 'paki mo' kaso dapat mabait tayo ngayon baka matanggal tayo e haha kaya ang lumabas sa bibig ko
"Im sorry" mabait kong ani haha
'Jusko rhian natatawa ako sa pinag gagawa mo' baliw na kausap ko sa aking isip
Nabigla ito sa sinabi ko, marahil ay hindi nito inakala na mag so sorry ako. Mabait tayo dapat pag nasa trabaho
"Tatanggalin muna ba ako?" Ani ko 'ano ba rhian dapat mabait lang' ani ng isa kong isip hay ano ba yan
Hindi ko kasi maiwasang hindi mag taray pag kasama ko si tanda.
"Nope!" Matigas nyang ani
Ako naman nag kunwari na natuwa haha napapalakpak ako at napa ngiti kaya nakita kong sumilay ang ngiti nito sa labi
"Madali lang ang trabaho mo" anito at pinaliwanag sa akin kong ano ang mga iyon agad ko naman natutunan easy haha
"Make me some coffee!" Utos nito kaya napataas ang boses ko
" What? Is that still part of my job?" Aniko hindi kona napigilan ang sarili ko tss
"Yeah" anito at sumilay ang nakakalokong ngiti
Mali yata na pinasok ko ang trabahong ito mukang hindi kami mag kakasundo ni tanda.
- Writer
