“Let's go to my room. Magbibihis lang ako at gusto kong malaman ang nangyari,” may halong pag-alaala ang boses nito.
Hindi na siya sumagot saka niya itinulak ang wheelchair ng binata patungo sa silid nito. Nangingilid na naman ang mga luha niya sa mga mata ngunit pinipigilan na lamang niya saka naramdaman din niya ang panginginig ng kaniyang katawan ngunit kailangan niyang maging matatag. Walang ibang kinakapitan ang kaniyang ina kung hindi tanging siya na lang.
Tinulungan niyang makapagbihis ng damit ang binata bago pa man na magkuwento siya rito. Naroon pa rin ang pakiramdam niyang nahihiya pa rin siya sa tuwing nagbibihis ito sa harapan niya ngunit umiiwas siya puntong makitaan ito.
“Now, just tell me.” Nakaupo ito sa gilid ng kama. “Umupo ka sa tabi ko.”
Marahan siyang tumabi ayon
