She slowly opens her eyes while she felt debility inside. She stares at the ceiling for a second while trying to move her fingers. Deja vu! A feeling of having already experienced the present situation. Marahan din siyang tumingin sa kaliwanag bahagi niya at naroon ang natutulog na si Zack. Tumingin din siya sa wall clock na nakasabit sa dingding. Umaga na! Noon lang sumagi sa isipan niya ang mga naganap kagabi hanggang nag-bleeding siya.
Maya-maya pa ay nagising na rin si Zack saka nagmamadaling tumayo nang makitang nagising na rin siya. Muli niyang sinulyapan si Zack na tila hapong-hapo ito at walang tulog. Nakapagpalit na rin naman ito ng damit.
“Zack...” anas niya.
“How's your feeling?” Ginarawan siya nito ng halik sa noo.
“I'm not okay. How's our baby?” bungad niyang tanong rito.
