Karanlığa gömülü odada sadece alıp verdiği solukları duyabiliyordum. Etrafımda dönüyordu ve karanlıkta kalmaktan korkmamama rağmen şimdi deli gibi korkuyordum. Az sonra nefesi enseme dokunduğunda, irkilsem de hafif bir sarsıntı dışında kıpırdamadan bekledim. Ellerini omuzlarıma koydu ve yavaşça boynuma doğru süzdü.
Gözlerim korkuyla kapansa da, kendimi sakinleştirmek adına derin nefesler almaya çalıştım. Ancak o bana temas halindeyken bu pek mümkün değildi.
Ceketimin yakalarını kavrayıp yavaşça omuzlarımdan aşağıya doğru sıyırdığında, tüm vücudum ürperdi ve sesli şekilde yutkundum. Kollarımdan sıyrılan ceket saniyeler içinde yeri boyladığı anda, kendime ne kadar engel olmaya çalışsam da titremeye başlamıştım.
Az sonra belimi çevreleyen kollarıyla sırtımı göğsüne yasladığında, soluklarım
