Bu bir rüya mıydı? Yoksa, gerçekten Renat Saruhan önümde diz çökmüş, benden özür mü diliyordu? Zihnim bana oyun oynuyor olmalıydı. Bunun başka bir açıklaması olamazdı. Elimi ateşe değmiş gibi elinden çektim ve iki adım geriledim. Bakışlarımı bir Davut'a, bir O'na çevirip anlamaz şekilde baktım.
Renat yavaşça ayağa kalktığında, bakışlarım toprağa bulanan dizine ve tekrar gözlerine kaydı. Sesli şekilde yutkundum ve onlara sanki mağaramdan yeni çıkmışım gibi bakmaya devam ettim.
Renat bana doğru bir adım attı.
Aynı anda bir adım geriledim ve başımı iki yana salladım.
"İyi misin?"diye sorduğunda, sanki sarf ettiği kelimelerin anlamını bile unutmuş gibi kalakaldım.
"Yenge, sana bir şey yaptılar mı?"diye sordu Davut. Nihayet sormayı akıl edebilmişti! Gerçi, belki de kaçtığımı düşünüyor
