☁️
Burnuma gelen nefis kokular uyanmama neden olurken, birkaç defa daha nefes alarak ciğerlerime bayram ettirdim. Gözlerimi araladığımda, komodinin üzerinde duran kahvaltı tepsisini görüp, şaşkınlıkla hızla doğrularak oturdum. Ellerimi yumruk yapıp gözlerimi ovarak emin olmak için bir daha baktım. Ama yok, rüya değildi.
Bir küçük detaya takıldım.
Tepside yasemin vardı.
En sevdiğim.
Kokusu burnuma dolar dolmaz anlamıştım ancak Renat'a bunu söylemediğime emindim. Gerçi ben söylemeden de hakkımda her şeyi biliyordu. Belki bir anlık bir yerde fark etmişti.
Yasemini elime alıp koklarken, altındaki küçük not kâğıdını gördüm. Onu da elime alıp, yasemini koklarken okudum.
"Daha yeni fark ettim; sen onlar gibi değil, yaseminler sen gibi kokuyor..."
☁️
10 Aralık.
"Geliyorum bir dakika." d
