"Bunu daha sonra konuşalım." diyerek yanımdan geçip gittiğinde, başımı hayıflanarak iki yana salladım. Yine sözünde durmayacaktı. Ama pes etmek fıtratımda yoktu.
Arkasından içeriye girdiğimde Renat hızla merdivenleri tırmandı. Selin'in yattığı koltuğun karşısındaki tekli koltuğa oturdum ve onu izlemeye başladım. Hem Selin'i, hem de Renat'ın öfkesine yenilişini izlemeye başladım. İçimde garip bir sıkıntı vardı ama nedenini çözemiyordum.
Benim bildiğim Davut'u üç kişi bile zabt edemez. Ayrıca nasıl bıçakladılar silahlı adamı? Ah, Renat. Sence de bu işte bir terslik yok mu? Acaba Davut da mı işin içinde?
Biraz sonra merdivenleri inen Renat'ı görüp ayaklandım. İçimden "gidiyor musun?"diye sordum. Sanki beni anlamış gibi gözlerini sıkıca kapatıp açtı.
"Kendine dikkat et."dedim yanına yaklaş
