Hindi pa sila nakakalapit sa'kin pero kitang-kita ng mga mata ko na naiiyak din sila katulad ko. Katulad nila ay hindi ko na napigilan ang emosyon ko dahil sa labis na tuwa. Agad na akong tumakbo papunta sa kanila. Wala na akong pakialam kung nakasuot ako ng high heels. Wala na akong pakialam kung may mga nanood sa'min.
Nang makalapit ako ay agad ko silang niyakap. "I'm so sorry if I kept you waiting for years... I'm really sorry... I didn't know you had been waiting for me for a long time... I wasn't aware... I'm sorry..."
"It's okay, apo. The most important thing for us is that you're now here," wika ni Lolo.
"Thank you for bringing her home, Alejandra," pasasalamat naman ni Lola kay Tita.
Dahan-dahan akong umalis sa pagkakayakap kina Lolo at Lola bago humarap kay Tita. "I've been
