Maagang nagising si Yssabelle Laurent. Tahimik pa ang Paris, ngunit sa kanyang dibdib, may mga tinig na matagal nang hindi tumitigil—tinig ng nakaraan, ng pananagutan, at ng mga matagal nang naiwang tanong. Isang linggo na lang. Isang linggo bago siya bumalik sa lupang minsan ay naging bangungot. Ang lugar na pinangakuan niyang hindi na babalikan. Ngunit eto siya ngayon—tahimik, mulat, at handang tapusin ang mga kwentong kailangan nang wakasan.
Nakaupo siya sa harap ng salaming malaki sa kanyang private suite sa Véraise headquarters. Walang makeup. Walang maskara. Walang kulay o alahas. Isang simpleng babae sa puting robe, na nakatitig sa repleksyong puno ng tahimik na tapang. Ang mukha ni Alyssa Ramirez—ang inang piniling manahimik para sa kinabukasan ng kanyang mga anak. Ngunit ang mata
