Tahimik silang naglakad pabalik ni Sera sa kwarto.
Sa hallway, tanging mga tunog ng hakbang nila ang naririnig.
Pero kahit pinipilit ni Alyssa na maging normal ang itsura niya, halata sa bawat galaw niya na may bigat pa rin ang dibdib niya mula sa naging usapan nila kanina.
Si Sera naman, tahimik pero may bakas ng ngiti sa labi—parang hindi pa tapos sa panunukso.
Paglapit nila sa pinto, bahagyang napabagal si Alyssa.
May kakaibang pakiramdam na gumapang sa kanya.
Walang halakhak ng mga bata, walang malalambing na tawag ng “Mommy!” o “Tita Sera!”.
Wala ring ingay ng mga laruan.
Ang katahimikan… masyadong tahimik.
Napatingin siya kay Sera na bahagyang kumunot ang noo, pero hindi na nagsalita.
Hinawakan ni Alyssa ang door knob at dahan-dahang pinihit.
Hindi naka-lock.
Pagbukas ng
