DİLAN
Serhat’ın komada olduğunu öğrendiğimden beri su içmek bile zor geliyordu. Tek tutunduğum bebeklerimizdi. Onlar için yemek yiyip su içiyordum.
Serhat ölmesin diye her gün dua ediyordum. Geceleri baygın düşüne kadar Allah’a yalvarıyordum. Onu bizden almasın diye…
Berkay bile üzüldüğümü gördükçe türlü türlü resimler çizip yüzümü güldürmeye uğraşıyordu.
Hastaneye gelmiştim. Bugün de Serhat’ın yanına girmek için özel izin almıştım. Gün gün zayıfladığını görüyordum. Yanı başındaki sandalyeye oturdum. Elini tutarak beni hissetmesini umdum.
“Bugün bebeklerimiz 6 aylık oldu. Seninle detaylı ultrasona gidecektik ya… Yalnız gitmek zorunda kaldım. Bebeklerimizin cinsiyetini sensiz öğrenmek istemedim. Doğumdan önce uyanmalısın. Hem kaymakamlık sınavını da kaçıramazsın. Bak sana iki hafta d
