VEDAT
Gülüm seni koparmışlar
Hoyrat ele fırlatmışlar
Adına türkü yakmışlar
Hesabım var…
Yoğun bakımın kapısında ağlayarak bu türküyü mırıldanırken hayat durmuş gibiydi. Daha önce hiç bu kadar kötü hissetmemiştim. En umutsuz anda bile Gülay’ın savaşacak güçte olduğunu biliyordum. O benimle bile savaşmıştı.
Ama yorgun bir kalple dayanabilir mi?
İçimden her şeyi yakıp yıkmak geliyordu. Her yere haber saldım. Gerekirse o kalp için her şeyimi ortaya döker o kalbi bulurum.
Bulmak zorundayım!
Cihangir omzuma dokundu. “Konuşmalıyız,” dedi.
Ayağa kalktığımda sesim çatallaşmıştı. “Ne istiyorsun?”
“Gülay yaşamalı…”
“Kalp nakli yapacak en iyi doktoru bulabilirim ama kalbi bulamıyorum. Paranın pulun değeri kalmadı…”
“Helin,” dedi bir anda. “Helin organlarını bağışlamış. Sağken… Am
