Serhat
Berkay’ın gitmemesi tek umudumdu. Aslan kardeşim hadi bir kıyak geç abine der gibi gözlerine bakarken o da bunu anlamış gibi Dilan’ın elini bırakıp benim yanıma geldi. “Abimle kalalım.”
“Nankör olmamak çok başka şey, Aslanım benim be… Ablan biraz senden feyz alsın.”
Dilan bana ters ters bakarken “Olmaz Berkay, babaya gideceğiz,” dedi.
“Baba beni sev yok. Abi beni sevdi.“
“Ama kuzum burası bizim evimiz değil ki.”
“Olur mu hiç, odası bile var. Öyle değil mi Berkay? Odanı sevdin dimi?”
“Evet! Çok güzel!”
Dilan bana kurşuni yeşil gözlerini dikerek öldürmeyi mi hedefliyordu bilmiyorum ama Berkay gidince çok fena beni haşlayacağı kesin.
“Sonra yine gelirsin. Hadi Yakup abi seni bahçede bekliyor,” dediğinde benim devreler yandı.
“O şerefsiz burda mı?”
“Serhat! Sakin lan!” ded
