สปอยส์
^
^
^
“ลูกหมูของแม่ หนูต้องสู้เหมือนแม่นะลูก เราต้องได้เจอกัน ได้อยู่ด้วยกันนะ ตอนนี้แม่เตรียมทุกอย่างไว้รอหนูแล้ว หนูต้องแข็งแรงปลอดภัยมาให้แม่ได้ดูแลหนูนะ อย่าเป็นอะไรไป ตาจ๋า ยายจ๋า แม่จ๋า พ่อจ๋า ช่วยให้หลานอยู่กับแทนด้วย ทุก ๆ คนจากแทนไปหมดแล้วตอนนี้แทนไม่เหลือใคร อย่าเพิ่งเอาหลานไปเลี้ยงเลยนะให้แทนได้เลี้ยงก่อน ให้ลูกได้อยู่กับแทนก่อนนะ”
แทนตาขบเม้มริมฝีปากกลั้นสะอื้นตอนนี้เธอทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากการอยู่นิ่ง ๆ กลอกตาไปมองรอบ ๆ ไม่มีใครคอยกุมมือให้กำลังใจ ไม่อยากคิดถึงหน้าคนใจร้ายคนนั้น แต่เวลานี้ความรู้สึกกลัว ท้อแท้ เหงา หดหู่ มันถั่งโถมเข้ามา ถ้ามีใครสักคนคอยอยู่ข้าง ๆ มันคงพอจะอุ่นใจได้บ้าง พยาบาลที่เข้ามาตรวจดูอาการทุกชั่วโมง ช่วยพูดให้กำลังใจคนไข้และช่วยเช็ดน้ำตาให้
ย้อนคิดถึงตอนที่ถูกผู้ชายคนนั้นไล่ให้ออกไปจากชีวิตของเขาอย่างไร้เยื่อใยตอนนั้นเธอคิดว่าหัวใจเธอแตกสลาย
