CHAPTER 70
BUMIBIGAT Ang dibdib ko habang titig na titig sa kanya. I bite my lips to stop my tears down. "MAVIE..." sabay naming bulalas. Lakad Sana ako ng pigilan ako ni kian at umiling sakin. The woman standing in front of me that smiling is my wife. She's alive and smiling to everyone. Nakasunod kami sa bawat galaw Niya HANGGANG paakyat siya ng stage. "Good evening everyone... Thank you for coming....." Mas lalong bumigay at sumikip Ang dibdib ko ng marinig ko Ang boses niya'. I miss her voice her smile. I can't move Ang bigat2 ng pakiramdam ko. Alam kong Hindi ako na malikmata Lang. Alam kong siya yon. At buhay siya'. Puno ng katanungan at pagtataka Ang isip ko. Hindi ko alam kong paano. Naikuyom ko Ang aking mga kamao. For 5 f*****g year akong nagluluksa sa pagkawala Niya. Lahat2 kami
- Writer
