CHAPTER 13
699 Words
.
NAPAbangon ako bigla pagmulat ko dahil Wala ako SA bahay Ni Yaya felly.
.
"Ouch.!!! Kaninong bahay to..?"
Daing Kong Sabi. Hinimas ko Ang masakit na parte sa aking noo Ang dalawang tuhod pero my bendahe na ito. Pinagtataka ko Kong Sino Ang nagligtas sakin, Kung Sino Ang may Ari NG bahay NATO. Humiga ako ulit sa katre gawa sa kahoy merong foam pero manipis NGA Lang dito SA maliit na Sala NG bahay NATO.
.
Maya2 ay may lumabas na lalaki Mula sa kusina. Napanganga ako NG makita ko Ang mukha niya.
.
Siya...!!!!
Tama siya NGA.!!!!
Siya Yong nagligtas sakin sa falls. So meaning siya Rin nagligtas sakin ngayon. For the 2nd time around.
.
'MY GOD!!! Sinilang ba Ang lalaking to para MAGING saviour ko.?!!'
.
Naalala kopa Yong sinabi Niya sakin mukhang nagalit ata Kasi pinag kamalaan ko siyang may ginawang masama Kay daisy. Yon pala niligtas ako. ABA.!!! Malay koba na siya Ang nagligtas. Akala ko Kasi si Denver.
.
OO inaasahan ko talaga na si Denver Ang liligtas sakin kahapon sa falls pero hindi pala.
.
Ayon tinitigan kolang siya sa ginagawa niya. 'Ang gwapo Naman NG lalaking to'. Napangiti nalang ako SA sinasabi ko.
'ang hot niyang tingnan ha Walang damit pero naka apron lang. 'ang macho niya ha'
"Oy!!! self Ang manyak namn NG mga Mata mo'
.
Inaayos Niya Ang mga pagkaing naka latag sa Mesa. Bumalik sa kusina at kumuha ulit ng pinggan.
.
Ang gwapo nya Lalo pag nakangiti. Pero teka parang baliw ano Naman Ang nginitian Niya yong pagkain..??
.
Agad Kong pinikit Ang mga Mata ko NG sumulyap siya sakin.
Mag kukunwari akong tulog.. kahit na huling huli na ako.
'haha bahala siya baka isipin Niya pinagpapantasyahan ko siya. Naramdaman ko Ang paglapit Niya sakin.
.
"Don't pretend that ur sleeping, I know kanina kapa gising Jan" Mahinang bulong Niya sakin.
'grave nakakahiya ka self' minulat ko Ang aking mga Mata at ngumiti sa kanya.
.
"Let's eat kanina pa Kasi kumakalam yang sikmura mo, Hindi kaba kumain NG breakfast mo.? Taka niyang tanong
.
"Ha...????" Reaksyon ko
"Ano gusto mo breakfast in bed.?" Ngisi niyang Sabi.
.
"Hindi ako gutom no, Malay ko baka my lason yang pagkain mo." Taray Kong Sabi. Kahit na Ang totoo Naman ay gutom ako.. Hindi NGA pala ako kumain kanina.
.
Walang sabi2 at binuhat Niya ako papunta sa Mesa. Ang lapit Lang namn bat kailangan pa Niya akong buhatin.
.
"Wag kanang mahiya at Walang lason Yan" Isa Isa niyang tinikman Ang mga niluto nya to prove na Walang lason Ang mga pagkain.
.
Dahil sa sobrang Kalam na NG sikmura ko. No choice kundi kumain. Haha grave naparami ako NG Kain. Lalo Nat masarap Ang ulam Niya. Adobong talong, sitaw, ampalaya, laswang gulay na may hipon. Mahilig pala siya sa mga gulay.
.
"Wow sarap ah, ikaw ba nagluto nito.??" Pag sisimula ko NG usapan. Kasi Ang akward eh. Ang tahimik.
Wala siyang sagot, taka Niya akong tiningnan habang kumakain.
.
"Akala ko ba ayaw mong kumain Kasi my lason." Ngisi niyang Sabi
.
"Pasinsya kana" sabay peace sign sa kanya
.
"Ganito Lang talaga ako matakaw kumain Lalo na pag masarap ang luto hehe" ngiti Kong sabi at the same time nahihiya narin.
.
"Ah thanks NGA pala sa pagligtas sakin. By the way I'm MAVIE" sabay lahad NG aking kamay. Haha for the first time Kong ginawa at syempre bilang pasasalamat narin.
.
"Xy." Tipid niyang sagot
.
"Xy as in Xy Lang.?? " Taka Kong Sabi. Saka nakipag shake hand sakin
.
"Bahay MOBA to? I ask
.
"Obvious ba.!! Diin niyang Sabi.
Masama bang magtanong syempre sa gwapo niyang Yan at tindig NG aura Niya titira lng SA ganitong bahay. Mukhang mayaman naman.
.
"My God anong oras naba.? Taranta Kong tanong sa kanya NG maalala ko si Denver at Yaya felly baka nakiwi na sila' at hinahanap ako.
.
"Already 2PM na"
Agad ko NG tinapos Ang pagkain dahil busog narin ako taka Niya akong tiningnan na nataranta.
.
"May problem ba? Taka niyang tanong.
.
"Hmm a-ah p-pwebe bang humingi NG favor?" Utal Kong Sabi.
.
""Spill it" seryoso nyang sagot
.
"Pwe-pwede mo ba a-akong ihatid pauwi. Total tinulunhan mo narin ako lubos lubosin mo nalang" hiya Kong Sabi.
Tumingin siya sakin bago sumagot.
.
"Sure.!! But in one condition.!!?"
- Writer
