CHAPTER 50
1007 Words
.
PAGBUKAS NG panglimang box. Isang malapad na envelope Ang tumambad saakin. Natawa ako dahil dito. Taka ko siyang tiningnan at tinanong.
.
"Ano to..??"
.
Hindi dahil sa dissapointed ako. Diko lang kasi maiingine. Na Ang buong akala namin Ang bigat2 NG laman ng box. Tapos ito Lang PALA Ang laman. Natawa Rin Ang mga bisita ng makita Rin nila.
.
"Open it" ngiti niyang SABI.
.
Binuksan ko Ang envelope at kinuha Ang laman. Isa itong papel
.
'ano Kaya Ang isinulat niya'.?"
Napa isip ko..
.
Muli ko siyang tiningnan bago basahin Ang nakasulat sa papel. Muli ko siyang tiningnan bago basahin Ang papel. Pag Basa ko. I was so shock at napa nganga habang nakatitig sa papel.
.
Ang laman o Ang nakasulat sa papel ay isang titulo NG lupa at bahay. Na nakapangalan sakin. Hindi ko ALAM Kong ano Ang nararamdaman ko ng mga panahong yon. Sa akin nakapangalan Ang titulo Walang iba kundi Ang Green hills resort. Ganito ba niya' ako kamahal na kahit Ang gusto niya' ibibigay niya' Rin sakin.
.
"There's other gift inside" saad nito.
.
Tiningnan ko yon at isang portrait Ang NAKITA ko.
.
Larawan ng isang beach at nandoon Rin kaming dalawa. Hindi siya simpleng picture lang kundi SADYANG ginuhit ito ng isang pintor. Kung ano Ang makita o itsura ng beach ay kuhang kuha Rin ng nasa picture. Pati yong mukha mga namin kuhang kuha talaga.
.
Nasa gitna kmi NG dagat sa may cottage. Kung saan niya' ako sinurprise. Nakayakap siya sa likod ko habang tanaw namin Ang malawak na dagat. At sa bulubunduking bahagi ng beach nakatayo Ang isang bahay. Napatayo ako at niyakap ko siya NG mahigpit.
.
"Bakit yon Ang regalo mo sakin'" luha at bulong Kong tanong.
.
"That for you. bakit ayaw Moba..?" Tanong niya'.
.
"Gusto ko pero bakit kailangan mong ibigay yon sakin.??" Ako
.
"Ganyan Kita ka Mahal.??"
Napaluha nalang ako SA sinabi nito.
.
"Thank you" ako
.
Natapos Ang gabing yon na puno ng kasiyahan. At masaya ako. Hindi dahil sa regalo. Kundi dahil sa kompleto Ang pamilya ko.
....
Andito kami ngayon ni Denver sa bahay na pinatayo niya' sa resort. Kung ano Ang design ng bahay sa labas ay ganoon din Ang nasa portrait. Actually hanga ako SA pintor na gumawa noon.
.
Malaki Ang bahay. Kasya sa ISANG pamilya na may tatlong anak. Lalo akong namangha dahil pagpasok namon sa loob kompleto Ang gamit. At punong puno ng portrait at picture frame naming dalawa. Gravi pinuno niya' ng picture Ang bahay namin. Ang cute haha.
.
Ginaya niya' ako papunta sa 2nd floor ng bahay. Mapapa wow ka talaga sa ganda ng view. Lalo nat nasa bulubunduking bahagi ng beach. Kaya kitang Kita Ang view sa baba at Ang kalawakan NG dagat. Actually Ang sarap manirahan dito.. Ang fresh NG hangin. At Ang lugar na ito at pagmamay Ari Kona.
.
"Thank you" masaya Kong saad at niyakap ko siya sa likod. Andito kami ngayon sa veranda ng 2nd floor. Hinalik halikan ko Ang pisngi at leeg niya'. Kaya nagbigay ito ng kunting kiliti sa kanya.
.
"Yan Lang ba Ang regalo mo sakin'.?? He ask me seriously. Kaya natigil ako SA ginagawa ko.
.
"Ha..?? Malapit naba Ang birthday mo. Kailan.? Para mapaghandaan ko Ang gift ko SAYO." Saad ko
.
"Kahapon pa.??" Siya
.
"Ano Ang ibig mong sabihin na birthday morin kahapon..?? Magka birthday TAYO..??" Taka Kong tanong. Bahagya ITONG tumango.
.
"Yong totoo" sabay hampas sa likod niya'.
.
"Yeah that's true. Birthday ko rin kahapon" siya
Napa nganga nalang ako SA sinabi nito
.
"Hala sorry Hindi ko ALAM.bat dimo sinabi. Nakakahiya wala manlang akong regalo SAYO" ako
.
"Ang PAGMAMAHAL mo sapat na" tugon niya'
.
"Ha...!!!??"
Tulala Kong SABI. Sa totoo lang dipa ako handang tanggapin Ang pagmamahal niya'. Hindi dahil ayaw kosa kanya o di ko siya Mahal.
.
SADYANG di pa ako handa sa mga bagay nato. Gusto Kong seguradohin Ang nararamdaman ko na Walang pay aalinlangan.
.
Niyakap niya' ako ng mahigpit dahil sa tumulo Ang luha ko.
.
"Hsssh I'm willing to wait. Gaano man matagal naghihintay ako"
.
BRIXON's POV
.
NIYAYA ko si mavie na pumunta sa isang park. Gusto ko siyang makausap NG masinsinan. Ung kami Lang dalawa. SEGURO panahon na para magparaya.
.
Nakaupo kami ngayon sa damuhan habang tanaw naman' Ang GANDA sa paligid. Napapitlag siya NG hinawakan ko Ang kamay niya.
.
"Gusto kolang nagpaalam SAYO"
Pagsisimula ko NG usapan.
.
"Pero bakit..?? Saan ka pupunta.?? Iiwan Moba kami ako..??"
Garalgal niyang bose.
.
"Mahal na Mahal Kita. ALAM moyan. Pero gusto ko lang mag paka layo2. I need some space. Tanggap Kona Hindi mo ako Mahal. Na kahit kailan Hindi maging TAYO" NAKITA ko Ang pagtulo ng mga luha niya'. Umiwas ako NG tingin at pinagmasdan Ang nawalan but still magkahawak kamay parin kami.
.
"Pero bakit kailangan mong lumayo.??"
Iyak niyang SABI.
.
"Lalayo ako para hanapin Ang sarili ko. Para hanapin Ang babaeng nararapat para sakin. Lalayo ako pero hindi ibig sabihin noon kakalimutan na Kita. Mahal Kita at never ktang makalimutan dahil noon paman naka tatak kana dito sa puso ko"
garalgal Kong boses. Pilit pinipigilan Ang mga luha sa mga Mata ko
.
She hug me tight while crying.
.
"Sorry.. Kong Hindi Kita kayang MAHALIN GAYA NG pagmamahal mo sakin'. I'm sorry dahil ranging pagmamahal bilng kaibigan Lang Ang maisusukli ko SAYO. Sorry dahil sinakyan ko Ang damdamin mo. Kung pwede lang Sana diktahan Ang puso. Gagawin ko. I'm really sorry. I'm sorry"
Hagolhol niyang Saad sakin.
.
"Masakit man na iwan Kita. Na iwan ko kayo. Pero mas masasaktan ako Kong nanatili ako dito at makita kitang masaya sa piling niya'. Hindi ko sinasabi to para konsinsiyahin ka. Kundi gusto kolang maging totoo ako sa lahat ng bagay. Kilala mo ako at ALAM koyon.
TANGING HINIHILING ko na Sana di ka niya' sasaktan. Paiiyakin dahil ililibing ko siyang buhay. Pero Kong dumating man Ang panahong iwan ka niya'. ANDITO LANG AKO PARA SALUIN KA."
.
LALO siyang napaha golhol sa mga sinabi ko
.
Pagkatapos naming mag usap tinawagan ko si bea na pumunta sa park. Nanatili kami buong araw gusto Kong sulitin Ang araw na to kasama sila' bago ako umalis.
- Writer
