ตอนที่ 5 หัวหน้าครอบครัว
1456 Words
กับดักรักท่านประธาน
ตอนที่ 5 หัวหน้าครอบครัว
“หัวหน้าครอบครัวบ้าบออะไรกันล่ะ ฉันคิดผิดหรือคิดถูกเนี่ยที่ทำงานที่นี่ เดี๋ยวนะไหนๆ ก็ไหนๆ ละ นายนะมันเลวเห็นแก่ได้ โรคจิต สกปรก ไร้จิตใต้สำนึกรังแก ข่มเหงบังคับข่มขู่ ข่มขืนกระทำชำเรา ล่วงละเมิดทางเพศ กักขังหน่วงเหนี่ยว อะไรอีก ประพฤติผิดในกาม “ หญิงด่าพร้อมกับสูดลมหายใจเพื่อที่จะเตรียมตัวด่าอีก
(จิราที่กำลังจะเข้ามาถึงกับชะงักหน้าประตู เพราะไม่กล้าที่จะเข้าไปขัดจังหวะในตอนนี้ จึงได้แค่ยืนเงียบ ๆ หน้าประตู)
“นายให้คนไปส่งเพื่อนฉันที่โรงพยาบาล แต่ทำไมนายไม่ส่งฉันไปด้วยละ กลับพาฉันไป....”
“ไปไหนเหรอคุณ ไปคอนโดผมนะเหรอ ?”
หญิงเว้นระยะหายใจเช่นเดียวกันกับจิราที่ยืนฟังหน้าห้องทำงานโดยที่ไม่กล้าเข้าไปขัดจังหวะการมีปากมีเสียงของทั้งสองคน อีกทั้งยังลุ่นระทึกว่าจะเป็นยังไงต่อ
“ใช่ไปที่คอนโดนาย นายนี่มันเกินบรรยายจริงๆ อีกอย่างนะ อย่ามาทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของหรือจะมาเรียกอะไรไร้สาระตามใจตัวเองนะ พูดมาได้ยังไงหัวหน้าครอบครัว บ้าจริงๆ หัวหน้าครอบครัวกับผีนะสิไม่ว่า”
“มันผิดตรงไหนผมก็พูดถูกทุกอย่างนี่ เป็นผัวรับผิดชอบภาระเมียก็ต้องเรียกว่าหัวหน้าครอบครัวไม่ใช่หรือไง ? ไม่อย่างนั้นจะให้เรียกอะไร อีกอย่างผมก็เรียกคุณๆ ทุกคำ มีคำไหนบ้างที่ผมเรียกคุณ ว่าเมีย ที่รัก นอกจากเมื่อคืน ที่รักจ๋า เมียจ๋า จำได้ไหม”
เคนที่พ่นคำพูดออกมาทำเอาหญิงถึงกับลมออกหู ไม่ต่างกับจิราที่อยู่หน้าห้องเลขาสาวถึงกับยกมือขึ้นมาปิดปากเอาไว้ด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก นี่มันจังหวะนรกชัด ๆ
“หุบปาก ไอ้บ้าอยากตายรึไง”
“ให้ตายสิเธอคนนี้คือเมียบอสอย่างนั้นเหรอเนี่ย แล้วทะเลาะกันงอนกันอย่างนั้นแน่นอน หรือว่าบอส.....
คงไม่ใช่เหมือนในละครนะ ที่คบกันแต่ว่าไม่ได้บอกนางเองว่าตัวเองทำงานอะไร โอ๊ยยย...จะบ้าตายแล้วฉันต้องทำตัวยังไงเนี่ย “
จิราถอนหายใจพร้อมกับเคาะประตูก่อนเข้าไปในห้องทำงานพร้อมกับทำหน้าให้เป็นปกติที่สุด เพื่อไม่ให้คนทั้งสองคนจับได้ว่าเธอรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว อีกทั้งยังคงเป็นทางเดียวที่เธอจะช่วยบอสให้สงบศึกกับเมียได้
“บอสคะเรียบร้อยแล้วค่ะ ว่าแต่บอสจะให้จิราแบ่งงานอะไรให้คุณหญิงบ้างคะ จิราจะได้สอนงานให้ค่ะ”
จิราเอ่ยถามด้วยความเกรงใจ เพราะหลังจากที่ได้ยินทั้งสองคนทะเลาะกันแล้วนั้นก็ไม่กล้าที่จะใช้งานหญิงมากเกินไปแน่นอน
“ไม่ต้องเรียกคุณหรอกค่ะพี่ พอมีคุณนำหน้ายิ่งเรียกคุณหญิงเหมือนกับเป็นเมียคนใหญ่คนโตเลยค่ะอย่าดีกว่าเรียกหญิงเฉยๆ ก็ได้ค่ะ”
หญิงหันมาตอบจิราด้วยท่าทางที่เป็นมิตรมาก แต่จิรากลับคิดในใจ ใหญ่โตในที่นี้ก็บอสนั่นแหละค่ะ จะไม่ให้เรียกคุณได้ยังไงกัน
“เอาล่ะ ให้หญิงทำออกแบบโฆษณา ที่บริษัทรถส่งมาก็ได้” เคนบอกจิรา
“ถ้าตัวนั้นบ่ายนี้ต้องไปดูงานที่บริษัทรถนะคะบอส เพราะว่าคราวก่อนทางนั้นขอให้คนออกแบบมาดูรูปลักษณ์ภายนอกและภายในตัวรถค่ะบอส”
จิรารีบบอกงานที่เธอรู้ให้บอสทราบทันที แต่มีเหรอที่เคนจะไม่รู้มาก่อนระดับเขาแล้ว เรียกว่าเขี้ยวลากดินเลยก็ว่าได้
“อ่อ งั้นเหรองั้นเที่ยงนี้ค่อยออกไปกินข้าวด้วยกัน กินเสร็จแล้วจะได้ไปพร้อมกันเลยจะได้ไม่เสียเวลา เพราะว่าผมจะไปคุยงานเรื่องอื่นด้วย อีกอย่างอย่าลืมให้เบอร์ติดต่อกันไว้ด้วยนะ”
เคนจัดการเคลียร์งานให้หญิง และ จิรา แต่เรื่องของเรื่องก็คือเขานั่นแหละที่อยากใกล้ชิดกับหญิงนั่นเอง
สองสาวแยกออกไปทำงานที่นอกห้อง
อรชุนลูกน้องคนสนิทเข้ามารายงานตามที่เจ้านายสั่งให้ทำงานเกี่ยวกับเรื่องหญิงเมื่อก่อนหน้านั้น มือขวาคนสนิทรีบบอกรายละเอียดที่ได้รับรู้มาให้เจ้านายหนุ่มได้ฟัง
“พื้นเพเป็นคนจังหวัดอยุธยาครับ มาทำงานที่กรุงเทพตั้งแต่เรียนจบพักอยู่ที่คอนโดคนเดียวครับ ย่านสุขุมวิทพ่อแม่เสียหมดแล้วมีน้องหนึ่งคนครับที่ต้องดูแล ก่อนหน้านั้นมีแฟนและเพิ่งเลิกรากันไปได้ไม่นานครับเพราะว่าฝ่าชายทนไม่ได้ที่ฝ่ายหญิงบ้างานมากเกินไปครับ”
อรชุนรายงานหัวหน้าของเขาอย่างละเอียดไปหมดทุกอย่าง
“อืมม...ขอบใจมากไปพักเถอะ”
“ครับนาย ว่าแต่เที่ยงนี้ละครับ”
อรชุนถามถึงงานที่เคนจะต้องไปทำทั้งหมดของวันนี้ เพราะดูเหมือนว่าวันนี้งานเขาค่อนข้างเยอะเปนพิเศษ
“ยกเลิกงานทั้งหมดของบ่ายวันนี้” เคนสั่งอรชุนนั่นเพราะวาเขาต้องการอยู่ข้างๆ หญิงนั่นเอง
แค่คิดถึงเรื่องเมื่อคืนที่มีความสุขด้วยกันทำให้เขาถึงกับของขึ้นมาเลยทีเดียว
ข่าวของหญิงกระจายทั่วบริษัทอย่างรวดเร็ว ทำให้ทุกคนวางตัวกับหญิงอย่างเหมาะสม นั่นหมายความว่าไม่มีใครกล้ามาแขวะหรือหาเรื่องเด็กใหม่อย่างเธอได้แน่
และคนที่กระจายข่าวนี้ก็คือคุณเลขาจิรานั่นเอง ทำให้หญิงคิดว่าเพื่อนร่วมงานที่นี่มีแต่คนที่นิสัยที่ดีๆ ทั้งนั้น ไม่เหมือนที่ทำงานเก่า ทั้งจับกลุ่มนินทา ทั้งอิจฉาตาร้อน อีกทั้งยังคอยกลั่นแกล้ง หญิงคิดในใจและยิ้มอยู่คนเดียว
“ที่นี่มันดีไปหมดทุกสิ่งจริง ๆ ทั้งงานดี เงินดี เสียอยู่อย่างเดียวไอ้บอสหื่นกามนั้นคนเดียว ที่ผ่าเหล่าผ่ากอ”
พักเที่ยงเคนออกมานอกห้องพร้อมกับเรียกหญิง
หญิงมองหน้าพร้อมกับหยิบกระเป๋า และเอกสารต่างๆ
จังหวะนั้นแนนโทรมาแต่ด้วยทั้งเอกสารที่จะเอาไปดูรถ กระเป๋า ไหนจะรับโทรศัพท์ หญิงยื่นของทั้งหมดให้เคนช่วยถือ ชายหนุ่มก็รับมาอย่างไม่ปฏิเสธสักคำ ยิ่งทำให้สิ่งที่พนักงานสงสัยเพิ่มความกระจ่างขึ้น เพราะตอนแรกบางคนไม่เชื่อสิ่งที่จิราพูดเท่าไหร่ แต่พอมาได้เห็นแบบนี้ ทุกคนเชื่อถนัดตา นั่นเป็นเพราะว่าท่านประธานหรือว่าบอส ของพวกเธอนั้นไม่มีทางที่จะถือเอกสารหรือว่าของอะไรก็ตามแต่ให้กับพนักงานแน่นอน
“ว่าไงแนน มีอะไรหรือเปล่าทำไมไม่นอนพักผ่อน”
“จะให้พักได้ยังไงก็ไอ้โตมาเคาะห้องกูเนี่ย”
“หะ....แล้วมันมาทำไม มีอะไรอีกเหรอ”
“มึงคุยกันเองเหอะ มันอยู่นี่แหละ”
แนนพูดจบแล้วยื่นโทรศัพท์ให้โต ชายหนุ่มรับมา
“ลาออกจากบริษัททำไมหญิง ต่อให้เลิกกันไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ ไม่อยากเห็นหน้าหรือรับรู้เรื่องราวระหว่างกันและกันเลยหรือไง”
“เลิกกันไปแล้วไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงหรอก เลิกกันแล้วก็แค่กลายเป็นคนอื่น”
เคนที่ได้ยินคำว่าเลิกกันไปแล้วนั้นถึงกับดึงโทรศัพท์หญิงมาเปิดลำโพงพนักงานเริ่มหูตาระยิบระยับ เพราะก่อนหน้านั้นจิราบอกว่าสองคนทะเลาะกัน
“ไม่ใช่ไงก็เป็นห่วงกลับมาทำงานที่เดียวกันก็ได้นี่”
เคนรีบพูดแทรก....
“ไม่จำเป็นต้องไปทำงานที่นั่นหรอกแล้วไม่จำเป็นต้องโทรมาอีกนะ”
“ใครวะมึงเป็นใครมาเกี่ยวอะไรกับเรื่องของกู”
“เป็นใครเหรอ??? เป็นผัวไง คิดดูสิถ้าไม่ใช่ผัวจะเอาโทรศัพท์มาคุยกับมึงได้ยังไง” เคนตอบออกมาโดยที่แทบไม่ได้คิดอะไร แต่คนที่ได้ยินได้ฟังนั้น...
ทุกคนมองเคนเป็นตาเดียวกัน หญิงรีบกดวางโทรศัพท์ แล้วรีบดันหลังเคนให้ออกไปจากที่ตรงนั้นด้วยความอับอายต่อเพื่อนร่วมงาน
จิราหันไปหาทุกคน ... ”คราวนี้ได้ยินชัดหรือยังล่ะ บอกแล้วว่าฉันไม่ได้โกหกได้ฟังจากปากบอสเองแล้วเป็นไง นี่มันอาการหวงเมียชัดๆ”
“เออ...จริงวะ ต่อไปพวกเราต้องทำตัวดีๆ กับเมียบอสแล้วแหละนะ ต้องอยู่ให้เป็นกันนะ” พนักงานคนหนึ่งเอ่ยออกมา
- Writer
