ตอนที่ 11. เพื่อนที่ดีแบบเราต้องสร้างความบรรลัยเท่านั้น

1326 Words

กับดักรักท่านประธาน ตอนที่ 11. เพื่อนที่ดีแบบเราต้องสร้างความบรรลัยเท่านั้น เพื่อนที่ดีแบบเราต้องสร้างความบรรลัยเท่านั้นนี่แหละเขาเรียกเพื่อนแท้ แนนกล่าวพร้อมกับหัวเราะออกมา ส่วนที่เหลือให้จัดการเอาเอง เพราะว่าไม่รู้ว่าหญิงจะว่าไงและถ้าหากว่าหญิงรู้ว่าสิ่งที่แนนกำลังทำลงไปนั้น ไม่รู้ว่านางจะด่า จะบ่นมากน้อยแค่ไหนกัน เพราะช่วยได้เพียงเท่านี้จริง ๆ เมื่อมาถึงผับสองสาวต่างเข้าไปหาที่นั่งพร้อมกับสั่งเครื่องดื่ม “หญิงเราต้องมาตกลงกันก่อนนะว่าอย่าให้เป็นเหมือนคืนนั้นไม่ว่าใครยื่นแก้วให้พวกเราจะไม่รับแก้วพวกนั้นนะ” แนนรีบกำชับหญิง พร้อมกับนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับทั้งสองคนในคืนนั้น เพราะคิดว่าโชคอาจจะไม่ช่วยเธอสองคนเสมอไป “เออรู้แล้วๆ ใครจะกล้าวะ แค่นี้กูก็ว่ามันเลวร้ายที่สุดแล้ว” หญิงพูดพร้อมกับทำท่าขนลุกขนพองสยองเกล้า สองสาวนั่งดื่ม และโยกเบาๆ กับเสียงเพลง ยิ่งดึกเพลงก็ยิ่งระทึกทำเอาใจสั่น กลุ่มนักท่องเที่ยวต่างทยอยเข้ามาในผับอย่างไม่ขาดสาย อีกมุมหนึ่งที่โต๊ะวีไอพี อาร์ที่นั่งกับสาวๆ มองมาที่โต๊ะของแนนกับหญิงแต่ด้วยหญิงนั่งหันหลังให้อาร์จึงไม่เห็นแต่ว่านาทีนี้ชายหนุ่มสนใจแนนมากกว่า ทั้งที่มีสาวๆ รุมล้อมมากมายแต่ว่าเขากับสนใจคนที่นั่งตรงข้ามเป็นอย่างมาก อาร์หยิบโทรศัพท์กดหาเคน “ไอ้เคนมึงจะมาไหมคืนนี้ สาวๆ รออยู่นะมึง” “ไม่มีอารมณ์วะ” เคนที่นอนอยู่บนโซฟาตอบออกมาอย่างคนหมดอาลัยตายอยากเพราะกำลังคิดหาหนทางที่จะทำไงถึงจะพิชิตใจหญิงได้นั่นอง “กูเจอสาวคนหนึ่งแม่งน่าเอาวะ คืนนี้มีแต่คนเด็ดๆ หรือว่ามึงจะให้กูตามขวัญให้ดีล่ะ เด็กที่รู้ใจมึงอ่ะ เอาไหม” อาร์เอ่ยถามเพื่อนอย่างรู้ใจไปเสียทุกเรื่อง เคนที่ได้ยินดังนั้นรีบตอบตกลง เพราะเขาต้องการจะจบเรื่องขวัญ อีกทั้งยังจะจบความสัมพันธ์กับสาว ๆ ทุกคนของเขานั่นเอง “เออเอางั้นก็ได้เดี๋ยวกูตามไป” สองหนุ่มคุยกันก่อนที่จะแยกย้าย เคนรีบบึ่งรถมาทันที โตที่มาถึงรีบเดินเข้าไปหาสองสาวที่โต๊ะ พร้อมกับทำท่าทีว่าพบกันโดยบังเอิญ “อ้าวมากันสองคนเหรอ ขอนั่งด้วยคนได้ไหม” โตเอ่ยถามแต่ก็ไม่ได้รอให้สองสาวต้องตอบหรือว่าพูดอะไรมากมาย เขาถือวิสาวะนั่งลงในทันที “แล้วมากับใครล่ะ เมียมาด้วยหรือเปล่า ไม่อยากมีเรื่องนะ” หญิงถามโตพร้อมกับส่ายตาสอดส่องว่าจะมีขวัญตามมาไหม “มาคนเดียว นั้งได้ไหมล่ะ” โตตอบออกมาทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็นั่งอยู่แล้ว “เอาสิ ไม่ได้มีปัญหาอะไรแค่ไม่วุ่นวายก็พออีกอย่างถ้ามีผู้ชายมาคุยด้วยก็อย่ามาทำเป็น จระเข้ขวางคลอง หรือหมาหวงก้างก็แล้วกัน” หญิงพูดออกมาแต่ว่าไม่ได้มองหน้าโตสักเท่าไหร่ “เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม เรามาเริ่มใหม่กันเหอะ” โตเอ่ยถามหญิงทันที ที่มีโอกาส “บ้าไปแล้วก่อนหน้านั้นยังสะบั้นหั่นแหลกไม่เหลือเยื่อใยอยู่เลย ประสาทหรือเปล่าบอกเลิกเมื่อวาน มาคืนดีอีกวัน คนอย่างนายนี่มันหน้าไม่อายจริง ๆ อย่าบอกนะว่าเป็นหมาหวงก้าง แต่ขอบอกนะว่าก้างอย่างฉันมันชิ้นโต คนอย่างอีหญิง เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือควาย แต่พอดีว่าอีหญิงไม่ใช่ควายนะสิ” หญิงพูดจบก็เทเหล้าลงแก้วตามด้วยน้ำแข็งโซดา ทางด้านเคนที่เพิ่งมาถึงนั้น ก็ตรงไปที่โต๊ะประจำทันที อาร์ที่เห็นว่าเพื่อนมารีบรินเหล้าให้ทันทีพร้อมกับเรียกสาวๆ ให้มานั่งเป็นเพื่อน “ไหนวะเด็กที่มึงบอกว่าเด็ด ไหนกูดูหน่อยเด็ดจริงไหม” เคนหันมาถามเพื่อนที่มันบอกว่าเด็กใหม่โคตรเด็ด อาร์ชี้ให้เคนดูที่โต๊ะของสองสาว แต่เสียดายที่เคนจำแนนไม่ได้ไงก็เลยไม่ได้สนใจว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน “ช่างเหอะ แล้วขวัญจะมาตอนไหนวะ” “เดี๋ยวก็มาใจเย็นสิอยากขนาดนั้นเชียวไม่ได้ปลดปล่อยนานเลยล่ะสิมึง” อาร์แซวเคนที่มาถึงก็แทบจะนั่งไม่ติด แต่ว่าความเข้าใจของชายหนุ่มทั้งสองคนนั้นมันคนละอย่างกัน “ไปห้องน้ำก่อนนะเดี๋ยวมา” หญิงบอกกับแนนแล้วลุกขึ้นพร้อมกับจะไปห้องน้ำโตลุกตาม.. .” เดี๋ยวเดินไปเป็นเพื่อนแล้วกัน” หญิงไม่ได้สนใจแล้วเดินเพื่อจะไปห้องน้ำ แต่ทางที่ไปห้องน้ำนั้นดันผ่านที่โต๊ะอาร์และเคน ในขณะที่สาว ๆกำลังกำลังนัวเนียเคนอยู่นั้น “ฉิบหายแล้วมึง” อาร์สบถออกมาอย่างดังทำเอาเคนถึงกับสะดุดแล้วหันไปมองตามสายตาของอาร์ที่กำลังมองไปยังด้านนอก เคนหันมาตามเสียงของเพื่อน เพื่อดูว่าอะไรที่มันว่าฉิบหาย เคนเงยหน้ามามองก็แทบจะมุดดินมุดหญ้าหนีไปซะตอนนี้เสียให้ได้ เมื่อเห็นว่าหญิงยืนมองมาที่ตัวเองหนำซ้ำยังมีไอ้นั่นตามมาด้วย หญิงพยักหน้าสองสามทีถ้าเป็นคนอื่นคงมองว่าการพยักหน้านี้คือการทักทาย แต่สำหรับสองหนุ่มที่นั่งนัวเนียสาวอยู่นั้นเหมือนรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ยังไงชอบกล หญิงเดินหนี อาร์เรียกไว้.... “หญิงจะไปไหนเหรอ” “ไปห้องน้ำค่ะ กลับมาค่อยคุยกัน ขอไปปลดปล่อยก่อน” หญิงตอบกับอาร์แต่แทบจะไม่ได้มองหน้าเคนเลยสักนิด เคนรีบลุกขึ้นยืนแล้วรีบหันมาถามหญิง “ไปส่งไหม” “ไม่ต้อง..!! ตาไม่ได้บอด รู้ว่าห้องน้ำอยู่ไหน” พูดจบหญิงก็เดินออกไปโดยที่มีโตเดินตามไปติด ๆ “เอาไงดีวะ ไอ้อาร์กูร้อนๆ หนาวๆ ยังไงไม่รู้วะ” เคนเริ่มออกอาการ ไม่ต่างอะไรกับคนกลัวเมีย “เป็นเหี้ยอะไรของมึง ก็แก้ตัวน้ำขุ่นๆ ไปว่าน้องๆ แค่มาทักทาย แค่เมียกลัวอะไรนักหนาวะ” “ไม่ได้กลัว แต่ว่าเมื่อตอนเย็นกูเพิ่งบอกรักเขาไป แล้วมึงดูสภาพกูตอนนี้สิ กูไม่น่ามาตามที่มึงเรียกเลยเพราะมึงคนเดียว ไอ้ห่าเอ้ย ถ้าไม่เรียกกูมาป่านนี้กูก็รอดตัวแล้วเพราะมึงคนเดียว มึงต้องช่วยกูนะ” เคนจับแขนอาร์เขย่า “เบา ๆ โว๊ย มาเขย่าแขนกูเป็นเด็กอยากได้ของเล่นไปได้ โตแล้วนะมึง” อาร์หันมาตำหนิเพื่อน แต่ว่าสองหนุ่มทะเลาะกันไม่ทันไร เคนก็งานงอกเพิ่มขึ้นเมื่อขวัญที่มาถึงก็มานั่งคร่อมบนตักเคนทันที (นั่งคร่อมหันหน้าเข้าหากันสองมือคล้องคอเคนไว้) “ขวัญใจเย็นก่อนวันนี้เห็นทีจะไม่ได้ละ พอดีว่า” ยังไม่ทันที่เคนจะพูดจบหญิงและโตก็เดินมา และทั้งสองต่างตกใจที่เห็นขวัญกับเคน “มาได้ไงขวัญ แล้วเธอกับนายนั่น” โตที่ถามด้วยความโมโห “ทีคุณยังมากับแฟนเก่าได้เลย ทำไมฉันจะมาไม่ได้” ขวัญหันมาเถียงโต พร้อมกับนัวเนียเคน จนเคนต้องผลักขวัญออก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more