ตอนที่ 12. เพื่อนที่ดีแบบเราต้องสร้างความบรรลัยเท่านั้น1
1027 Words
กับดักรักท่านประธาน
ตอนที่ 12. เพื่อนที่ดีแบบเราต้องสร้างความบรรลัยเท่านั้น1
“ไม่ใช่อย่างที่เห็นนะหญิงฟังผมก่อน” เคนรีบแก้ตัว
“นายนี่ไม่มั่วแต่ทั่วถึงจริง ๆ ตอนนี้นะฉันล่ะนึกขยะแขยงนายมาก ๆ เลยนะ ว่าตัวฉันเองจะติดโรคอะไรจากคนอย่างนายหรือเปล่า ทั้งสกปรกมั่ว น่ารังเกียจที่สุด” หญิงพูดจบแล้วเดินหนี สองหนุ่มรีบตามไปที่โต๊ะทันที
“กลับกันเถอะแนนหมดสนุกล่ะ มารผจญความสุขกูทั้งนั้น” หญิงพูดแล้วหยิบกระเป๋าที่วางอยู่ที่โต๊ะ แนนหันไปมองทางที่คนกำลังตามเพื่อนมา ...
“ฉิบหายล่ะ บรรลัยเกิดของจริงเลยเนี่ย” แนนบ่นอยู่คนเดียว และหันมามองหน้าหญิงอีกทั้งตอนนี้ยังคิดในใจถึงเรื่องที่ตัวเองกำลังก่อให้กับเพื่อน “บรรลัย บรรลัยแน่ ๆ ตอนนี้บรรลัยเกิดแล้ว”
แนนถอนหายใจและเบ่าลมออกจากปากตัวเอง แล้วถามเพื่อน
“เอางี้ไหมหญิงเธอเอาโตคืนไป ฉันไม่เอาล่ะ ตอนนี้ฉันต้องการแค่เคนคนเดียวเท่านั้นเพราะว่าเขาทำอะไรหลายๆ อย่างได้อย่างถึงอกถึงใจฉันจริงๆ”
ขวัญเอ่ยออกมาอย่างตรงๆ เมื่อเดินตามแนนมาถึงที่โต๊ะ โดยที่ขวัญไม่ได้สนใจโตเลยสักนิด
“ขอโทษด้วยนะ พอดีว่าฉันไม่รับช่วงต่อจากใคร คิดว่าวิ่งผลัด4*100เหรอไง ที่จะให้ส่งไม้ต่อให้กันถามผู้ชายรึยังว่าเขารับเธอรึเปล่า”
หญิงฟาดกลับไป1กรุบเบาๆ
“ของอย่างนี้มันต้องใครดีใครได้ มือใครยาวสาวได้สาวเอาสิ” ขวัญเองก็ใช่ย่อย
“มึงต้องจัดการอีนี่ก่อน ส่วนผู้ชายก็จัดการทีหลัง”
แนนกระซิบบอกเพื่อนสาว หญิงถอนหายใจ
“กูมีเพื่อนที่พร้อมจะพากูบรรลัยได้ทุกเมื่อจริงๆ” หญิงได้แต่คิดในใจ แต่นั่นคือข้อดีของแนน
“แล้วแต่นะ เอาสิ อยากได้คนไหนก็เลือกเอา” หญิงพูดพร้อมกับยักไหล่ และเบะปากมองบน
“ฉันกลับล่ะหมดสนุกพวกนายสองสามคนใครอยากอยู่กับแม่นี่ก็อยู่ส่วนใครจะมากับฉันก็ตามมา ฉันไม่อยากพูดเยอะ เจ็บคอ”
หญิงพูดแค่นั้นแล้วเดินออกไปโดยมีแนนตามมาติดๆ
แต่ที่ไวกว่านั้นคือเคนที่เดินจ้ำอ้าวเข้ามาแล้วอุ้มหญิงพาดบ่าพร้อมกับบอกอาร์
“มึงไปส่งเพื่อนหญิงด้วยนะ”
เคนอุ้มหญิงไปที่รถก่อนขับรถแล้วมุ่งหน้าไปที่คอนโดตัวเองหญิงที่นั่งเงียบตลอดทาง ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียวนั่นเป็นเพราะว่ากำลังใช้ความคิดว่าจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไง
เพราะว่าอีกใจหนึ่งเธอต้องการอยากทำงานหาเงินให้น้องได้เรียน แต่ตรงกันข้ามกับเคนที่ไม่รู้ว่าหญิงคิดอะไรถึงกับงงว่าจะทำยังไงกับเธอดีเมื่อมาถึงคอนโด
“จะเดินขึ้นไปดีๆ หรือจะให้อุ้มขึ้นไป” ชายหนุ่มเริ่มใช้บทโหดทันที
“คิดว่าแบบไหนดีกว่ากันล่ะ”
“ไม่เอาน่า อย่าเป็นแบบนี้สิ”
เคนจูงมือหญิงเข้าไปในลิฟต์ทันที เมื่อมาถึงที่ห้องหญิงตรงไปนั่งที่โซฟา
“นายพาฉันมาที่นี่ทำไม นี่ไม่ใช่คอนโดฉันสักหน่อย”
“ผมแค่อยากบอกว่าไม่เคยพาใครมาที่นี่เลยนะ นอกจากคุณ” เคนเดินมานั่งคุกเข่าตรงหน้าหญิงที่นั่งอยู่ตรงโซฟา และชายหนุ่มนั่งตรงพื้นพร้อมกับจับมือของหญิงเอาไว้แน่น
“แล้วมาบอกฉันทำไม ฉันไม่ได้อยากรู้ นายนะกำลังผิดลูกผิดเมียคนอื่น ไม่รู้เหรอไงว่าขวัญนะมีผัวแล้วและผัวมันก็คือโตแฟนเก่าฉัน”
หญิงพูดทั้งที่นั่งกอดอก มองดูท่าทางของเคน
“ก่อนหน้านั้นไม่รู้หรอก ก็เพิ่งมารู้เมื่อตอนเจอคุณแหละ แต่สาบานได้เลยนะว่าเราไม่ได้มีอะไรกันเลยจริงๆ”
“ช่างเถอะ ไม่มีอะไรแล้วฉันจะกลับ ไม่อยากเสียเวลามานั่งพูดคุยอะไรให้มันยืดยาว เสียสุขภาพจิต”
“อย่าไปเลยค้างที่นี่เถอะนะ กว่าจะถึงคอนโดก็นานเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปทำงานก็เหนื่อยอีก ผมเป็นห่วงนะ”
“ไม่ต้องมาห่วง เราไม่ได้เป็นอะไรกัน เรื่องคืนนั้นฉันลืมไปหมดแล้ว คิดว่าให้หมามันแดกแค่นั้น อย่าไปเสียเวลาอาลัยอาวรณ์มันมากมาย ”
หญิงยังคงย้ำกับเคนเหมือนเดิมว่าเธอไม่ได้สนใจอะไร
“เพราะอะไร”
“เพราะว่าฉันยังไม่อยากมีความรักตอนนี้ เมื่อรักใครสักคนมันต้องทุ่มเท”
“นี่ไงผมก็กำลังทุ่มเทกับคุณอยู่นี่ไง”
“ทุ่มเทกับผีนะสิ บอกรักฉันเมื่อเย็นตกดึกนั่งกกสาว รักแบบนี้รักภาษาอะไรไม่ทราบ หรือว่าสิ่งที่นายบอกว่ากำลังทุ่มเท คือการทำแบบนี้เนี่ยนะ เลวสิ้นดีแถมสิ้นคิดอีกต่างหาก”
หญิงพูดพร้อมกับลุกขึ้น แล้วเดินไปเปิดตู้เย็นพร้อมกับเทน้ำเปล่าใส่แก้ว
แต่เธอเหลือบไปเห็นข้างตู้เย็นเป็นขวดเล็กๆ ข้างขวดเขียนไว้ว่ากลิ่นใบเตยหญิงเปิดแล้วดม ก่อนที่จะหยดลงแก้วน้ำแล้วดื่มกิน แถมยังใจดีถือมาให้เคนด้วย
เคนมองแก้วในมือเพราะว่าได้กลิ่นหอมของใบเตย
“อย่าบอกนะว่าคุณหยดน้ำนั่นแล้วกินเข้าไป”
“ใช่ ไม่นึกว่าอย่างนายก็ชอบกินน้ำใบเตยเหมือนกันนะ หน้าตาไม่ให้เลย”
“ใส่ไปกี่หยด” เคนเอ่ยถามหญิงก่อนที่จะหยิบแก้วนนั้นมากินจนหมด
“2-3 หยดนี่แหละ ทำไมกลัวหมดเหรอ” หญิงเอ่ยถาม
“เปล่าแต่ว่ามันเป็นยาปลุกเซ็กส์ ที่ผมได้มาจากไอ้คนนั้นครั้งก่อน คนที่หยดยาใส่ในแก้วให้คุณกับเพื่อนไง”
หญิงที่ได้ยินถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
- Writer
