ตอนที่ 7 ผัว 1.
1046 Words
กับดักรักท่านประธาน
ตอนที่ 7 ผัว 1.
"นานห่าอะไร...2-3วันก่อนนี่เอง" เคนตอบพร้อมกับเดินมานั่งแล้วจิบกาแฟ
"วันนี้พนักงานบริษัทมึงมาดูรถนี่ที่จะทำโฆษณา"
อาร์เอ่ยถามเพื่อนที่นั่งยิ้มอย่างมีความสุข พร้อมกับมองหญิงที่เดินดูรถผ่านกระจกบานใหญ่
"เออ...เพราะงี้ไงกูถึงมาเจอมึง" เคนบอกกับเพื่อนทั้งที่สายตามองหญิงแทบจะไม่กระพริบ
"เห้ย..เด็กใหม่มึงรึไง มองตาไม่กระพริบเลย แต่สวยว่ะ"
อาร์ลุกขึ้นมายืนมอง
"ไม่ใช่เด็กใหม่ คนนี้กูยกให้เป็นแม่ของลูกเลยแหละ" เคนลุกขึ้นมายืนข้างๆ เพื่อน
"ตลกแล้ว ก่อนมึงจะมั่นใจ มึงถามเขารึยังว่าเขาให้มึงเป็นพ่อของลูกรึเปล่าไอ้เคน แล้วไหนจะเด็กๆ ของมึงอีก" อาร์เริ่มทับถมเพื่อน
"นั่นแหละปัญหา เพราะก่อนมาที่นี่ขวัญดันมาเจอกูกับเขานะสิ แถมสองคนนั้นนะจะรู้จักกัน และที่สำคัญกูว่าสองคนนั้นคงไม่ค่อยลงรอยกันสักเท่าไหร่" เคนได้แต่ถอนหายใจ
หญิงที่ได้ถ่ายวีดีโอภายในตัวรถไว้เรียบร้อยแล้วกล่าวขอบคุณพนักงานที่ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
"ท่านประธานเชิญที่ห้องพักค่ะ ทั้งสองท่านน่าจะยังคงคุยธุระกันยังไม่เสร็จค่ะ" พนักงานสาวบอกกับหญิง
"อ่อ ไม่ดีกว่าคะฉันรอข้างนอกดีกว่า " หญิงบอกกับพนักงานสาว
หญิงเดินมานั่งเก้าอี้รอด้านนอก พร้อมกับกดโทรศัพท์ไปหาน้องชาย
แมน//ว่าไงพี่..วันนี้ไปสมัครงานที่ไหนมาล่ะ
หญิง//ฉันได้งานแล้วโว๊ย...แกต้องกราบแทบเท้าฉันแล้วแหละ
แมน//ครับแม่...ขอบคุณนะพี่ที่เหนื่อยเพื่อผมมาตลอด
หญิง//ไอ้นี่ตกลงจะให้เป็นพี่หรือเป็นแม่
แมน//อะไรก็ได้ เป็นอะไรผมก็รักพี่แหละ
หญิง//อืม..แค่ตั้งใจเรียน แค่นี้พี่ก็ดีใจแล้ว แค่นี้นะทำงานก่อน
หญิงรีบกดวาง เพราะเห็นว่าเคนเดินออกมาพร้อมกับอาร์ หญิงรีบลุกขึ้น พร้อมกับทักทายอาร์
“สวัสดีค่ะท่าน”...
“ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ครับ คุณกชกรคือคนตัดต่อเหรอครับ” อาร์ลองถามเพื่ออยากจะพูดคุยกับหญิง
“ค่ะ นี่เป็นงานแรกของที่นี่เลยค่ะจุทำให้ดีที่สุดเลยค่ะ”
“ครับผมจะรอดูผลงานนะครับ”
เคนมองเพื่อนก่อนจะถอนหายใจ “หุบปากแล้วไปได้แล้วกูกลับก่อนเอาไว้ค่อยเจอกัน”
เมื่อกลับมาถึงบริษัททั้งสองเดินเข้ามาพร้อมกัน ก็เป็นที่จับตามองของทุกคน แต่ก็ไม่มีใครแสดงอาการอะไรออกมา เพราะเป็นที่รู้ๆ กันว่าบอสนั้นเด็ดขาดกับทุกเรื่อง ที่สำคัญเงินเดือนที่นี่นั้นเยอะมากจึงไม่มีใครกล้าเสี่ยงที่จะโดนไล่ออก
หญิงเดินมานั่งที่โต๊ะทำงานพร้อมกับเริ่มทำงานทันที
แต่ก็ไม่วายหันมาถามจิรา
“พี่คะ บอสดุไหมคะถ้าสมมุติว่าเราทำงานพลาด”
“ที่สุดค่ะ บอสจริงจังเรื่องงานที่สุด”
“แล้วบอสเคยพาผู้หญิงมาที่ทำงาน หรือว่ามีผู้หญิงมาหาบอสบ้างไหมคะ?? เป็นคำถามที่หญิงตั้งขึ้นมาเพื่อความอยากรู้เท่านั้น แต่หารู้ไม่ว่าจิราได้ประมวลความคิดไปไกลแล้ว ว่าหญิงต้องหึงบอสแน่นอน
“ที่ทำงานไม่มีค่ะ แต่ที่อื่นพี่ไม่ทราบ น้องหญิงหึงบอสเหรอคะ??”
จิราที่ตอบแบบนั้นเพราะคิดว่าทั้งสองคือคนรักกัน แต่ตรงกันข้ามกับความหมายของหญิง
“อุ๊ย..!! เอาอะไรมาหึงคะพี่ หญิงก็ถามไปงั้นแหละค่ะ ไม่มีอะไรหรอก”
ด้านเคนโทรไปหาอรชุนลูกน้องคนสนิท
“ครับนาย” ...อรชุนตอบรับอย่างรวดเร็ว
"ไปห้องควบคุมกล้องวงจรปิดแล้วให้เขาแพลนกล้องมาที่หน้าห้องให้เห็นหน้าหญิงชัดๆ ทีซิ แล้วให้แผนกไอทีมาลงโปรแกรมดูกล้องที่ห้องทำงานด้วย"
"ห๊ะ...ขนาดนั้นเลยเหรอนาย??" อรชุนถึงกับงงทั้งที่เพิ่งเจอกันทำไมเจ้านายหนุ่มถึงคลั่งได้ขนาดนี้
"เออน่า...รีบไปจัดการเถอะ" เคนสั่งการลูกน้องคนสนิท
พนักงานแผนกไอทีเข้ามาลงโปรแกรมให้เรียบร้อย ชายหนุ่มมองหญิงผ่านหน้าจออย่างชัดเจน พร้อมกับนั่งยิ้มเพียงคนเดียว
ช่วงเย็นหลังเลิกงานหญิงเก็บของเตรียมกลับบ้าน เคนเดินออกมารอที่โต๊ะทำงาน สองสาวมองหน้ากัน
"บอสมีอะไรให้ทำรึเปล่าคะ"
จิราถามเคนเพราะคิดว่าชายหนุ่มออกมาสั่งงาน
"เปล่า..แค่จะมาดูว่างานไปถึงไหนแล้ว"?? เคนตอบพร้อมกับมองมาที่หญิง
"เอาไว้เสร็จเมื่อไหร่จะแจ้งให้ทราบค่ะ" หญิงตอบพร้อมกับเก็บของแล้วเดินออกไป เคนรีบตามพร้อมกับบอกจิรา
"รบกวนเข้าไปปิดแอร์ในห้องผมที"
ค่ะบอส..จิรารับคำพร้อมกับรีบเข้าไปปิดแอร์
หญิงขับรถออกไปโดยมีเคนที่ตามไปอย่างเงียบๆ เธอแวะซื้ออาหารและผลไม้ ก่อนที่จะกลับคอนโด เมื่อมาถึงพอลงรถได้ โตก็โผล่ออกมา
“มาทำไม?? อย่ามาที่นี่อีก ไม่อยากมีปัญหา”
“หมายความว่าไงที่ ไอ้นั่นบอกว่ามันเป็นผัวเธอ แล้วมันเป็นใคร???”
“จะสนใจทำไมเลิกกันไปแล้วจะยังไงก็ช่างสิ หลบไปฉันจะขึ้นห้อง”
โตดึงแขนหญิงไว้
" งั้นหมายความว่าเธอเองนอกใจผมก่อนที่เราจะเลิกกันเหรอ"???
"ปล่อยฉันนะ" หญิงพูดพร้อมกับสะบัดมือออกแต่โตบีบมือไว้แน่น เคนที่นั่งมองอยู่ในรถทนไม่ไหวเดินออกมา
"เฮ้ย...!! ปล่อยมือได้แล้ว "
เคนบอกโต หญิงถึงกับตกใจที่เห็นชายหนุ่มที่นี่
“ผมกับแฟนแค่ทะเลาะกันไม่มีอะไรให้น่าเป็นห่วงหรอกครับ จะไปไหนก็ไป”
“แฟน?? แฟนงั้นเหรอ?? ไม่ใช่มั้ง ที่มึงจับมืออยู่นั่นนะ เมียกูนะ ปล่อยมือเธอได้แล้ว..!!”
- Writer
