ตอนที่ 8. ผัว 2.

1290 Words

กับดักรักท่านประธาน ตอนที่ 8. ผัว 2. หญิงรีบสะบัดมือออกแล้วเดินไปหาเคนพร้อมกับควงแขนชายหนุ่มไว้ เคนได้ทีโอบไหล่เอาไว้แล้วมองโต โตที่มองอยู่ถึงกับทนไม่ไหวเดินไปชกหน้าเคน สองคนต่อยกันนัวเนีย หญิงรีบวิ่งไปเรียก รปภ. มาช่วยแยกทั้งสองคนให้ออกจากกัน รปภ.จับสองคนแยกย้าย พร้อมกับถามว่าจะให้เอาเรื่องไหมจะได้แจ้งความ หญิงมองหน้าทั้งสองคนก่อนที่จะส่ายหน้า.... “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ” หญิงมองดูสภาพใบหน้าของทั้งสองคนและส่ายหน้าออกมาด้วยความระอา สภาพใบหน้าทั้งสองคนต่างได้เลือดทั้งคู่ อีกทั้งยังฟกช้ำดำเขียวอีกต่างหาก “ตกลงหมายความว่าไงหญิงที่ว่าไอ้เหี้ยนี่เป็นผัว อธิบายมานะ” โตยังคงถามเพราะความอยากรู้ว่าเรื่องมันเป็นมายังไง ทำไมเพิ่งจะเลิกกันแต่ดันมาบอกว่าเป็นผัวเอาซะได้ แบบนี้ยิ่งทำให้หน้าโมโหหนักไปกว่าเดิม “โตในเมื่อเราเลิกกันแล้ว เพราะงั้นต่อให้เราจะเป็นเมียใคร หรือใครเป็นผัวเรามันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับนายอีกต่อไปและจากนี้ต่อไปอย่ามาเจอกันอีกเลย ฉันไม่อยากมีปัญหามากไปกว่านี้ ตอนนี้พวกนายสองคนกลับไปได้แล้ว แยกย้ายกันกลับมาทางไหนก็ไปทางนั้น ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งความจับพวกนายสองคนไปนอนในห้องขังด้วยกันทั้งสองคน” หญิงก้มลงเก็บของที่ร่วงลงพื้นขึ้นมา เคนดึงหญิงไปที่รถตัวเอง แล้วขับออกไปทันที โดยไม่สนใจว่าทั้งหญิง หรือว่าโตจะว่าอย่างไร “นายจะทำอะไร จะพาฉันไปไหนเนี่ย จอดรถเดี๋ยวนี้นะ” หญิงโวยวายให้เคน ที่พูดไม่รู้เรื่อง “ก็ไปทำแผลให้ผมไง” เคนพูดพร้อมกับชี้ไปที่ใบหน้าของตัวเอง “เดี๋ยวนะฉันไม่ใช่หมอหรือว่าพยาบาลนะ จอดเลย อยากทำแผลก็ไปโรงพยาบาลหรือ คลินิก สิจะมาให้ฉันทำ ฉันทำไม่ได้หรอกนะ ทำไม่เป็นด้วย จอดๆๆ” หญิงโวยวายแต่ว่าเคนหาได้จอดไม่ ยังคงขับต่อไปเรื่อยๆ จนถึงคอนโดของเขาเอง เคนจอดรถแล้วเดินมาเปิดประตูรถฝั่งที่หญิงนั่ง ก่อนจะดึงหญิงสาวให้ลงมา แต่ว่าไม่เป็นผลเพราะหญิงเริ่มโวยวาย “ไม่เอาฉันไม่ไป ไม่ขึ้น ฉันจะกลับคอนโดฉัน” “กลัวรึไง ไหนว่าหาใหม่ ใหญ่กว่าเดิมไง ใหญ่ขนาดนี้ยังไม่พอใจอีกเหรอ” เคนถามด้วยคำถามกำกวมเหมือนที่หญิงเองเคยพูดเอาไว้ “อะไร หมายถึงอะไร” หญิงถามแต่ก็พลันนึกได้ในสิ่งที่ตัวเองพูดเอาไว้ที่ในผับ เธอเบิกตากว้างและมองหน้าเคน ก่อนจะรีบเอามือปิดปากตัวเองเอาไว้ และส่ายหน้าไปมา “คุณรู้ดีแก่ใจน่าว่าหมายถึงอะไร ผมเองก็ได้ยินเต็มสองหูว่า....” “Stop...หยุดพูดหุบปาก นำขึ้นไปสิ เสร็จแล้วฉันจะได้รีบกลับ บอกไว้ก่อนนะว่าแค่ทำแผล ทำเสร็จแล้วฉันจะกลับเข้าใจไหม” หญิงเท้าสะเอวมองหน้าเคน เคนรีบพาหญิงไปที่ห้องทันที แต่เมื่อไปถึง “ลืมไป...ว่าห้องผมไม่มีอุปกรณ์ทำแผลทำไงดี” หญิงถึงกับมองหน้า แล้วถลึงตาใส่ชายหนุ่ม ด้วยความระอาเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังคิดในใจว่าอีตานี่ ช่างเป็นคนที่มีเล่ห์เหลี่ยมเยอะแยะมากมายจริง ๆ “นายนี่มันจริงๆ เลย ถ้าไปคลินิกตั้งแต่แรกก็จบ แต่จะว่าไปนะมันก็แค่ปากแตกเท่านั้นเองไม่ได้อะไรมากมายสักหน่อย ลีลาเยอะจริงๆ ไม่ต้องทำก็ได้มั้งแค่นี้เอง อย่ามาทำเป็นใจเสาะเลยจะดีกว่า” “จริงเหรอ ผมลีลาเยอะจริงเหรอ ว่าแต่ชอบไหมล่ะลีลาของผม หรือว่าต้องทบทวนความจำกับลีลาของผมอีกครั้งหนึ่งดีไหม” เคนกวนอารมณ์หญิง “นี่นาย ไอ้บ้า โอ๊ยปวดประสาท แล้วจะเอายังไง ฉันจะกลับได้รึยัง ฉันเหนื่อยนะอยากพักแล้ว ตั้งแต่เมื่อวานตอนที่เลิกกับแฟนฉัน ตอนเมาที่ผับ แล้วกับนายอีก ทำงานอีก พวกนายทะเลาะกันอีกฉันเหนื่อยจริงๆ วันนี้ไม่มีแรงแล้ว ขอร้องฉันไม่มีแรงที่จะสู้รบปรบมือกับนายจริง ๆ ฉันเหนื่อยมาก ๆ” หญิงนั่งลงที่โซฟาแล้วบ่น เคนที่มองก็พอจะดูออกว่าเธอคงจะเหนื่อยจริงๆ เพราะดูจากสภาพแล้วนั้นดูแทบไม่ได้เลย ทั้งใบหน้าที่ซีดเซียว ไหนจะตาปรือ ๆ ด้วยความง่วงนอนอีก “เอาล่ะๆ เหนื่อยก็เหนื่อยงั้นเราหาอะไรกินกันก่อนดีไหมหรือจะสั่งมากินก็ได้ไม่ต้องออกไป” ...เคนออกความคิดเห็น “สั่งมาเถอะอยากทำอะไรก็ทำ” หญิงออกความคิดเห็น เคนรีบโทรสั่งอาหารทันที ทางด้านโตที่กลับไปที่คอนโดตัวเองได้แต่ไปนอนคิดว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครกันนะแต่ว่าคิดยังไงก็คิดไม่ตก นั่นยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดมากไปกว่าเดิม กว่าอาหารจะมาก็นานพอสมควร ระหว่างที่นั่งรออาหารนั้นทั้งสองต่างเงียบไม่คุยกันแม้แต่น้อยนั่นเพราะว่าต่างคนต่างใช้ความคิดของตัวเองอยู่ หญิงที่ได้แต่คิดว่าจะหาทางจัดการเรื่องวุ่นวายนี้ได้ยังไง ส่วนเคนนั้นได้แต่คิดว่า ทำยังไงจะได้หัวใจหญิงมาครอบครองได้ ทั้งที่ก็แปลกใจตัวเองเหมือนกันว่าอะไรทำให้หลงหญิงได้มากขนาดนี้ ระหว่างที่กินข้าวด้วยกันนั้นหญิงแทบจะลืมตาไม่ขึ้น บางครั้งถึงกับนั่งสัปหงก “นอนก่อนไหมคุณถ้ามันจะง่วงขนาดนั้น” เคนเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “ฉันก็อยากนอน แต่ว่าฉันไม่ไว้ใจนาย ขนาดเมานายยัง....ช่างเหอะ” หญิงได้แต่คิด แต่ก็ไม่กล้าที่จะพูดออกมาเพราะพูดไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยสักนิด “เอาน่าผมสัญญาว่าจะไม่ทำอะไร นอนก่อนเถอะ คุณไปนอนห้องนั้นส่วนผมก็นอนห้องผม โอเคนะตอนนี้เพิ่ง6โมงเย็นเอง เอาไว้ตื่นเมื่อไหร่ก็เรียกผมแล้วกัน เดี๋ยวผมจะนั่งทำงานข้างนอกนี่แหละ” เคนพูดทั้งที่ยังเคี้ยวอาหาร หญิงมองหน้าเคนด้วยความชั่งใจเป็นอย่างมาก แต่ว่าเธอในตอนนี้ก็ไม่ไหวแล้วจริง ๆ “นายสัญญาได้ไหมล่ะว่าจะไม่ทำอะไร ไม่ก่อกวน ไม่วุ่นวาย และไม่แตะต้องตัวฉันได้ไหมละ สัญญาลูกผู้ชายอะ จะได้ไหม” หญิงถามเพื่อความแน่ใจ “อืม ไปเถอะ ขืนพูดอีกคำ คราวนี้ไม่รับรองแล้วนะว่าจะทำหรือไม่ทำ” เคนถึงกับต้องขู่หญิงก่อนเพราะไม่อย่างนั้นเธอจะตั้งคำถาม รวมไปถึงข้อห้าม ข้อสงสัยต่าง ๆ นา ๆ ไม่มีที่สิ้นสุดอย่างแน่นอน หญิงยังคงนั่งอยู่อย่างนั้นเพราะคิดไม่ตก ว่าจะเอายังไงดีกับชีวิตในตอนนี้ เคนเห็นแบบนั้นก็ลุกขึ้นแล้วจูงมือหญิงไปยังอีกห้องหนึ่ง ซึ่งมันไม่ใช่ห้องของเขา “อยู่ในนี้แหละ นอนหรือไม่นอนก็ตามใจ ล็อคห้องด้วยดีไหมคราวนี้จะได้อยู่อย่างสบายใจ โอเคมั้ย” “เออ...ก็ได้” หญิงรีบตอบรับเพราะเธอเองก็ง่วงเต็มทน

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more