กับดักรักท่านประธาน

ตอนที่ 9.ฝันร้าย

กับดักรักท่านประธาน

ตอนที่ 9.ฝันร้าย

“มาเป็นเมียผมซะดีๆ” เคนที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันที่ท่อนล่างเท่านั้น ร่างกายที่กำยำแผงอกที่มีกล้ามเป็นมัดๆ พร้อมกับหยดน้ำที่เขาเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จมาใหม่ ๆ ชายหนุ่มรวบตัวหญิงสาวลงบนเตียง ก่อนล้มตัวทับแล้วใช้กำลังข่มเหงจิตใจและค่อย ๆ ก้มลงจะจูบ...และทำเรื่องอย่างว่าด้วยความรุนแรง ป่าเถื่อน อีกทั้งยังจูบ ตบหน้า และกระชากผมของหญิง ไม่ต่างอะไรกับพวกโรคจิตวิปริตหญิงกรี๊ดร้องเอะอะเสียงดังลั่นห้อง

เคนตกใจก่อนจะรีบเข้ามาดูในห้องและใช้มือตีเบาๆ ที่ไหล่ของหญิง

“คุณๆ ตื่นได้แล้ว คุณ ตื่นได้แล้ว เป็นอะไรฝันร้ายเหรอ ”

เคนเขย่าตัวหญิง

เมื่อหญิงลืมตาตื่นขึ้นมา เธอกลอกตาไปมาก่อนที่จะเอ่ยถาม และมองหน้าเคนรวมไปถึงก้มลงสำรวจตัวเองว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่อย่างไร

“นายเข้ามาทำไม ไหนบอกว่าจะไม่เข้ามาไง แล้วนี่คิดจะทำอะไร ไอ้คนบ้าไม่รักษาสัญญา คนเฮ็งซวย นายมันคนเลวที่สุด ฉันเกลียดนาย”

หญิงรัวคำถามก่อนที่จะคิดแล้วคิดอีก ว่าความจริงเธอแค่ฝันเท่านั้น แต่ในฝันนั้นช่างเหมือนจริงมากๆ

“ไม่ให้เข้ามาได้ยังไง ก็เล่นร้องเสียงดังขนาดนี้ ดีนะที่ทั้งชั้นมีแค่ห้องผมไม่อย่างนั้นข้างห้องเขาคงได้เคาะประตูห้องด่าแล้วแหละ แล้วนี้ฝันอะไรถึงได้ร้องขนาดนั้น อีกอย่างไหนบอกว่านอนแปบเดียวไง ลากยาวมาจนมืดค่ำได้ไงกัน”

เคนถามเหมือนกับว่ากำลังประชดประชันหญิงอยู่อย่างนั้น และหญิงเองก็มองหน้าเคนด้วยความสงสัย

“ก็แปบเดียวไง จะอะไรนักหนา ไม่ได้เลยหรือไง หรือว่าแปบเดียวของนายมันกี่นาทีกันต่อไปฉันจะได้รู้ว่านายมัน คนไร้น้ำใจ แค่แปบเดียวก็ไม่ให้นอน”

เคนชูข้อมือของเขาให้หญิงดูเวลา

“ห๊ะ...นี่มันเช้าแล้วเหรอเนี่ย อะไรกันบ้าไปแล้วนี่ฉันกล้าหลับสนิทในห้องนี้ได้ยังไงกันเนี่ย ยิ่งกว่านั้นนอนตั้งแต่เมื่อวานเย็นยันเช้าเลยเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้แน่นอน นาฬิกานายตายหรือเปล่า ?”

หญิงพูดพร้อมกับรีบลุกขึ้นแต่ว่าเท้าดันไปพันกับผ้าห่มทำให้เกือบล้มดีที่ว่าเคนรับไว้ จึงทำให้ทั้งสองล้มลงบนที่นอนด้วยกัน หญิงถึงกับหลับตา เพราะคิดว่าเคนต้องจูบเธอเหมือนในละครแน่ๆ แต่ว่า.....

“หลับตาทำไมคุณ คิดอะไรอยู่ลืมตาแล้วลุกขึ้นจากตัวผมได้แล้ว เหม็นคนอะไรนอนไปได้ยังไงทั้งที่น้ำก็ไม่อาบ ”

เคนบอกหญิง เมื่อได้ยินดังนั้นหญิงรีบลืมตาแล้วจะลุกแต่ว่าเคนพลิกตัวมานอนคร่อมเธอแทน แต่ว่าครั้งนี้หญิงไม่หลับตาเพราะคิดว่ายังไงซะเคนก็คงไม่ทำอะไรเธอหรอก ก็เขาเพิ่งจะพูดเองหยก ๆ ว่าเห็นตัวเธอนี่นา เพราะอย่างนั้นคงไม่มีอะไรให้น่ากลัวแล้วล่ะสิ

แต่ว่ามันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดเคนก้มลงไปพร้อมกับก้มลงจูบหญิงทันทีช้า ๆ แผ่วเบา แต่ดุดันลิ้นหนาเก็บเกี่ยวความหวานภายในช่องปากอย่างเอาแต่ใจ หญิงถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

หญิงพยายามดิ้นแต่เหมือนว่ายิ่งดิ้นยิ่งถูกจู่โจมหนักกว่าเดิม

“งืออ ปะ ปล่อยนะ ฉัน..ฉัน”

หญิงถึงกับติดอ่างพูดแทบไม่เป็นภาษาเลยทีเดียว

“เมื่อวานผมบอกว่าไม่ แต่ว่าวันนี้มันคนละวันกัน” ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเลห์ก่อนที่จะก้มลงไปจูบ

แต่เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขัดจังหวะ

หญิงรีบผลักเคนออก ก่อนที่จะลุกแล้วหนีออกมาข้างนอกห้อง

“ครับแม่ มีธุระอะไรถึงโทรมาแต่เช้าครับ”

“แกจะว่าไงเรื่องแต่งงาน กับหนูลิสา” เสียงแม่ดังมาจากปลายทางทำเอาเคนหูแทบแตกเลยทีเดียว

“แม่ ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่แต่ง อีกอย่างตอนนี้ผมมีคนรักแล้ว” เคนตอบออกมาตามตรง

“เอาวะเรามีคนรัก ส่วนเขาจะรักเราหรือไม่นั้นอันนี้มันก็อีกเรื่องหนึ่งก็แล้วกัน” เคนคิดอยู่ในใจก่อนตกใจที่แม่ตะโกนบ่นออกมาตามสายโทรศัพท์

“อย่ามาโกหกแม่ แกเอาแต่เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ใครเขาจะมาจริงจังกับแก

เลิกทำตัวแบบนี้แล้วหาผู้หญิงที่ทำตัวดี ๆ มาเป็นแม่ของลูกสักที พ่อกับแม่อยากอุ้มหลานเต็มทีแล้วนะ”

“แม่ครับเอาไว้ผมจะพาไปแนะนำนะครับ แค่นี้ก่อนนะแม่” เคนรีบวางโทรศัพท์จากแม่ พอออกมานอกห้องปรากฏว่าหญิงไม่อยู่แล้ว

หน้าห้องทำงานในขณะที่หญิงกับจิรากำลังนั่งทำงานกันอยู่นั่นเองหญิงสาวร่างบางที่แต่งตัวหวานแหว เดินเข้ามาที่สองสาวทันทีพร้อมกับเอ่ยถาม

“ไม่ทราบว่า พี่เคนอยู่ไหมคะ”

จิรามองหน้าหญิง ก่อนหันไปมองหญิงสาวที่เพิ่งถามถึงบอส

“บอสยังไม่เข้ามาเลยค่ะ เช้านี้”

“งั้นฉันขอเข้าไปรอข้างในห้องได้ไหมคะ พอดีเรามีเรื่องต้องคุยกันค่ะ”

หญิงสาวคนนั้นแจ้งความประสงค์ที่จะเข้าไปให้ได้ แต่ว่าด้วยหน้าที่ของเลขา จึงไม่สามารถให้บุคคลภายนอกเข้าไปได้ จิราสะกิดให้หญิงช่วย เพราะคิดว่าหญิงกับบอสเป็นอะไรกันนั่นเอง หญิงที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรก็ทำตามหน้าที่

“ไม่ทราบว่าคุณเป็นใครคะ และมีธุระกับบอสด้วยเรื่องอะไรคะ”

หญิงเอ่ยถามตามมารยาทด้วยวาจาที่สุภาพ

“ฉันไม่จำเป็นต้องบอกเรื่องส่วนตัวของฉันกับพี่เคนต่อเลขาหน้าห้องหรอกนะ อย่าทำงานจนเกินหน้าที่ ไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใครแต่ก็นะจะบอกให้เอาบุญฉันนะเป็นว่าที่ภรรยาเขาเรากำลังจะแต่งงานกัน”

ลิสาเริ่มหงุดหงิดแถมขู่ทั้งหญิงและจิราทันที แต่ตรงกันข้ามหญิงได้ทีหาทางแก้เผ็ดเคนได้แล้วจึงกวนประสาท ลิสาไป

“ต้องขออภัยด้วยนะคะ ที่ไม่ทราบว่าคุณคือว่าที่ภรรยาบอส แต่ว่าทำไงดีล่ะคะแค่ว่าที่ภรรยา ฉันคงให้คุณเข้าไปไม่ได้จริงๆ ค่ะ ขอโทษอีกทีนะคะ”

หญิงเริ่มแผนการทันทีและแน่นอนว่ามันได้ผลจริงๆ

“แกเป็นใครถึงได้กล้าดี ปากดีขนาดนี้ อยากโดนไล่ออกหรือยังไง” ลิสาหันมาตวาดแหววในทันที

“เป็นภรรยาค่ะ หรือจะเรียกอีกอย่างก็คือเป็นเมียเขาค่ะ พี่เคนของคุณอ่ะผัวฉันค่ะ เพียงแต่ว่าฉันเป็นเมียจริง ๆ ไม่ได้เป็นแค่ว่าที่ภรรยาอะไรนั่นหรอกนะคะ”

“ไม่จริง แกโกหก หน้าด้านอย่ามามั่วกับฉันนะ” ลิสาเริ่มโวยวายทำเอาทุกคนที่อยู่แถวนั้นเริ่มหันหน้ามามองเป็นตาเดียวกัน

หญิงได้แต่ยักไหล่ให้กับลิสาที่อ้างว่าเป็นว่าที่ภรรยาของบอสหนุ่ม หญิงได้แต่คิดในใจ “ขอเอาคืนสักทีนะคะบอส” แต่เธอก็ไม่รู้ว่าปัญหาที่พร้อมจะเกิดกำลังตามมา