ชายร่างใหญ่นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่กับพื้น ส่วนแขกโต๊ะอื่นๆ ที่กำลังนั่งกินกัน รีบลุกขึ้นมากรีดร้องโวยวายเสียงดังลั่น ด้วยความตื่นตกใจ
คิมหันต์กวาดสายตาดุดัน ขณะเอ่ยถามพวกมันออกไปเสียงห้วนดัง
“มีใคร...อยากเจ็บตัวกันอีกบ้างมั้ย? กูจะให้โอกาสพวกมึงได้เลือก ว่าจะกินกันให้เสร็จเสียก่อน หรือจะนอนที่นี่แล้วไปตื่นกันอีกที...ที่โรงพยาบาล...”
พวกอันธพาลที่เหลือเหล่านั้นพากันหน้าซีด ก่อนจะรีบควักเงินจ่ายค่าอาหาร แล้วช่วยกันหามเพื่อนที่นอนสลบเหมือดนั่น ไปส่งโรงพยาบาลทันที...
เมื่อเรื่องทุกอย่างสงบลงได้ เถ้าแก่ร้านจึงเดินมาเก็บเงิน ที่พวกมันวางเอาไว้ จากนั้นจึงหันมายกนิ้วหัวแม่มือให้กับคิมหันต์ ขณะที่เอ่ยปากชม
“ขอบใจมากนะพ่อหนุ่ม ฉันรำคาญพวกมันเต็มที ไอ้แขกโต๊ะนี้มันมากินกันวันไหน ลูกค้าสาวๆ ของเราก็จะพากันหายไปหมด ดีนะที่วันนี้พวกมัน ดันมาเจอตออย่างพ่อหนุ่มเข้าอย่างจัง วันหน้าวันหลังจะได้ไม่กล้า
