ขณะที่คิมหันต์กับปลายฟ้าเดินตามกันมาเงียบๆ อยู่ๆ เจ้าของร่างบางที่เดินนำหน้าก็หยุดยืนรอคนข้างหลัง พลางเอ่ยออกมาก่อน ตอนที่เห็นว่าชายหนุ่มเดินตามมายืนอยู่ข้างกัน
“คุณรู้มั้ย?...ทุกครั้งที่พวกเราจะมาที่นี่ มันจะต้องมีวาระสำคัญพิเศษอย่างเช่น มันจะต้องเป็นวันเฉลิมฉลอง ของครอบครัวที่เป็นส่วนตัวจริงๆ แต่ครั้งนี้มันกลับไม่ใช่ เพราะเราไม่มีคุณพ่ออยู่กับพวกเราอีกต่อไป”
เสียงหวานสั่นพร่าตอนที่พูดประโยคนี้ออกมา อย่างพยายายามระงับอารมณ์ เมื่อระลึกถึงความหลัง ครั้งที่ยังมีคนเป็นบิดาได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน
เมื่อปลายฟ้าได้สัมผัสกับกลิ่นอายที่เป็นธรรมชาติของเกาะ เรื่องที่เธอมักจะชอบชวนเขาทะเลาะ เธอก็ควรจะต้องหยุดมันเอาไว้ก่อน อย่างคนที่เข้าใจในสถานการณ์ ของตนและคนในครอบครัว แต่ไม่ขอรับประกันว่า เธอจะทนอีกฝ่ายได้มากแค่ไหน เพราะชายหนุ่มมักจะชอบก่อกวน และชวนให้เธอโมโหเขาอยู่บ่อยครั้ง
“ก็เพราะที่นี่ถ
