เจ้าของมือบางกำปืนในมือเอาไว้แน่น แต่ในเวลาเดียวกันก็ความสับสนในใจ
เธอเกลียดคนตรงหน้ามากพอที่จะกล้าหันปลายกระบอกปืนไปหาเขาแล้วอย่างนั้นเหรอ? การบุกรุกเข้ามาในห้องของเธอในยามวิกาลมันต้องมีเหตุผลบางอย่างรึเปล่า? แต่ทุกเรื่องราวที่เธอเคยเผชิญมามันสอนให้เธอรู้ว่าไม่ควรไว้ใจใครหากไม่ใช่คนในครอบครัว
ในเมื่อเขาไม่ใช่ ปลายฟ้าจึงเลือกที่จะกำด้ามกระบอกปืน เอาไว้ให้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้
คนเย็นชายืนมองปลายฟ้าเงียบๆ ก่อนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“คุณพ่อของคุณถูกยิงเสียชีวิตแล้ว”
นั่นเป็นเพราะเขารู้สึกคุ้นชินกับการสูญเสียทุกสิ่งอย่าง ที่มันมักจะเกิดขึ้นกับตนและคนที่อยู่รอบกายบ่อยครั้ง กระทั่งความตายเขาก็ยังเห็นว่า มันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วนั่นแหละ
แต่สำหรับปลายฟ้าพอได้ฟังข่าวการตายของคนเป็นบิดา มันทำให้เธอตัวชาวาบถึงกับสตั๊นไปชั่วขณะ คล้ายกับถูกสายฟ้าฟาดเข้ามาทั่วทั้งร่าง มองเห็นทุกอย่าง
