“ให้พวกเราตามพวกมันไป ดีไหมครับหัวหน้า?”
ลูกน้องที่คอยรอรับคำสั่งเอ่ยถาม แต่คิมหันต์กลับห้ามเอาไว้
“ไม่ต้องตามพวกมันไป โทรไปถามคนคุ้มกันของเราที่อยู่บ้านของคุณผู้หญิงกับหลานสาวให้ผมก่อน ว่าทางนั้นยังปลอดภัยดีหรือเปล่า...เร็วเข้า!...รีบไปเช็คให้ผมเดี๋ยวนี้!”
ปลายฟ้าสะดุ้งสุดตัว เมื่อได้ยินเขากล่าวถึงคนเป็นมารดากับลูกสาวของตน
คนตัวเล็กกว่าหยัดตัวลุกขึ้นยืน ก่อนจะถามอีกฝ่ายกลับไปด้วยน้ำเสียงห้วนตึง และยังดึงสีหน้าใส่เพื่อให้เขาได้รู้ว่าเธอกำลังไม่พอใจ
“หมายความว่ายังไง? นี่คุณรู้กระทั่งบ้านพักของคุณแม่ และลูกสาวของฉันด้วยยังงั้นเหรอ?”
ชายหนุ่มหันมามองหน้าเธอด้วยสายตาไม่เข้าใจ เขามีความรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง ก่อนจะหันมาตอบคำถามเพื่อไขข้อข้องใจทุกอย่างให้กับเธอ
“ผมก็ต้องรู้ทุกอย่าง เกี่ยวกับคนที่เป็นนายจ้างของผมสิคุณ...ผมรู้ว่าคุณมีลูกสาวชื่อว่าคุณหนูแป้งร่ำอายุสี่ปีกว่า แต่มีอย่างหนึ่ง
