เสียงแจกันตกกระทบมุมห้อง ทำให้มีเศษของกระเบื้องที่กระจัดกระจายไปทั่ว และตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของเจ้าตัว
“เป็นคุณเองไม่ใช่หรือไงที่ทอดทิ้งฉัน แล้วเดินหายไปกับผู้หญิงอื่นโดยไม่คิดจะบอกลา เพราะคุณเห็นว่าฉันเป็นแค่คู่นอนที่ช่วยให้คุณผ่อนคลายและได้ระบายความใคร่ ของตัวเองลงไปก็เท่านั้นไงละ”
“ปลาย!”
“อย่ามาเรียกชื่อฉันอย่างนั้นนะ! คุณต้องเรียกฉันว่า เจ้านาย สิมันถึงจะถูกต้อง...เข้าใจตรงกันนะเรฟ...”
เมื่อได้ยินปลายฟ้าพูดออกมาอย่างนั้น คิมหันต์จึงได้แต่กัดฟัน จนเป็นสันนูนขึ้นรูปชัดอย่างรู้สึกอัดอั้น เพราะไม่สามารถจะตอบอะไรกลับไปได้
เจ้าของร่างใหญ่จ้องมองใบหน้าของอีกฝ่าย ด้วยความรู้สึกหลากหลายที่อยู่ในดวงตาคู่คม
“ผมไม่คิดเลยว่าเมื่อเราได้กลับมาพบกันอีกครั้ง นิสัยของคุณจะเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้”
“ฉันไม่เคยเปลี่ยน! และนี่มันก็คือตัวตนของฉัน ทุกอย่างมันคืออดีตและฉันไม่ต้องการจะรื้อฟื้น... ”
เ
