12
1063 Words
Nagising ako sa isang malambot na parang malamig. Iminulat ko ang mata ko at nasa isang silid ako.
I roamed my eyes and I see my sling bag and my bag of clothes. Umupo muna ako the room is color of beige and white.
Napatingin ako sa bintana at madalim na, agad akong napahawak sa tyan ko ng tumunog ito hudyat na gutom na ako. Agad akong bumangon at tumayo lumapit muna ako sa bag ko.
I get my phone and look if Mommy called me but theirs no missed calls. Ibinaba kona lang ulit ang cellphone ko bago lumabas ng kwarto at sala agad ang nakita ko.
"So parang penthouse pala ito." Mahinang sabi ko.
"Your awake" a baritone voice.
"Ay! Tangina ka!" Napasigaw ako bago humawak sa dibdib.
Cleo was laughing at me habang tawang-tawa ito ay napansin kong walang damit ito sa pangitaas at kitang-kita mo ang kaniyang hubog ng katawan at ang muscle nito na matitigas. Agad akong napalunol sa iniisip ko.
"Are you already finished staring at my body Baby" sabi nito.
Agad kong inikot ang mata ko before crossed my arms at him.
"Tse! Kapal ng mukha mo!" Inis na sabi ko rito.
But he just laugh again agad akong nagdadabog umalis at pumunta sa kusina. I feel na sumunod ito sakin pero diko ito pinapansin.
"Baby don't worry sayo lang ito... lalo na ako." Sabi pa nito.
"Grabe ramdam ko ang lakas at bagsik ng hangin ramdam mo" asik ko rito pero tinawanan lang niya ako.
Nakakairita! Bwiset!! Kundi kalang masarap ay nako ka!!
Sabi ng isip ko, he just go at the sink before go at the stove may niluluto pala siya. I just sit at the dinning chair at stare at him.
Hindi nagtagal natapos narin siya naghanda ito habang ako nakaupo parin. Hindi naman niya ako sinisita kaya di ako tatayo.
Bakit ba!! Sa ayaw ko tumayo eh!!
"Eat" sabi nito bago ilahad sakin ang pagkain.
Marunong pala magluto ang isang Darwine Cleo Cruz bago yun ah.
"Yes I know how to cook" sabi nito.
Agad akong napalunok sa kinakain ko. Pano niya nahulaan ang iniisip ko? Mind reader narin kaya siya?
"Tsk. Baby I'm not a mind reader." He said before crossed his arms.
He said that he's not a mind reader. Eh ano to ngayon? He read my mind eh.
"Then how did you know what my mind thinking?" I said out of curious.
He just smile at me bago lumapit ang mukha sakin at...
*poink*
"Aww! Ang sakit! Bakit kaba namimitik!" Galit na sabi rito.
He just make a loud laugh at me. Habang ako hinihimas ang noo ko.
"I'm not a mind reader Baby." He said at me.
"Edi kung hindi. Pano mo na huhulaan nasa isip ko?" I asked him again.
"Based at your face I can see and describe your mind thinking." He said.
Tumango-tango lang ako bago muling simulan ang aking kinakain. Hindi nagtagal natapos narin kami.
Nanatili parin akong nakaupo at gaya kanina pinagmamasadan ko lanh ito. Siya na ang nagluto at naghain siya pa muli ang magkilinis.
Pinagmamasdan ko lang ang bawat galaw nito. Hindi ko maikakaila na napakagaling niya sa gawaing bahay kala mo anak ng isang dukha sa paglilinis ng kusina.
"Pano ka natuto maglinis at magluto ng ganon kasarap?" I asked him.
He just look at me and before going back at his doing. Nagpunas muna ito ng kamay bago humarap sakin ito.
"I always doing this with Mom, I learned and learned when she's alive... parang bonding time narin namin." Sabi nito.
"So hanggang kailan tayo dito?" I said.
I change our topic cause I know he's kinda awkward at my question. So before saan pa mapunta ang usapan binago ko na.
"One month." He said and a cool voice.
Agad akong napatayo sa inuupoan ko bago gulat na tumingin sakanya. Seryoso ba siya! Isang buwan!
"One month! Are you out of your mind!" Sigaw ko.
Pero umiling lang ito at kibit balikat bago naglakad papunta sa sala. Sumunod naman ako rito at nagdadabog maglakad.
"Wine! One month! Please naman iuwi muna ako!" Sigaw ko habang sumusunod rito.
Tumigil ito saglit pero naglakad din ulit at umupo sa couch. Nakatayo ako sa harapan niya at kung pwede lang umiyak sa inis umiyak na ako.
"Aica... It's just one month, Don't worry hindi kita gagapangin kung yan ang problema mo." He said.
Agad kong kinuha ang unan sa couch bago ibinato rito dahilan para tamaan talaga siya at galit na tumingin sakin.
"You just thinking of your own sake!! Talagang dina may mo pa si Clane for this!!" Galit na sigaw ko.
"How could you be like this! Your been trapping me! I'm not a criminal also I'm not your slave para sundin ka!" I shout with full of anger.
Tumayo ito bago pagak na natawa at hawakan ang baba. I see how he's jaw move and I can see the emotion crossed at his eyes.
Did I hurt him too much....
"Thinking with my own sake huh? Maybe you're right. Cause I just want you to be with me... kahit isang buwan lang" he said at me.
Agad akong natameme at gulat na napatingin sa mata niya. He's anger eyes become emotional and teary eye.
"Wine..."
"You're right... maybe I became a so possessive at your sight. I'm just doing this to have your attention. I'm just doing this to have your time and presence. To have your smile laugh talkative and have you everyday. I'm doing this because I love you... I need you and I want to show nor to feel at you my love for the women I love and that is you... but maybe I'm became to much." He said.
Tumalikod ito sakin bago... lumakad papalayo at ako ay napatahimik. I'm became speechless at he's said I feel guilty for what I done.
Tumigil ito sa paglalakad at nanatiling nakatingin ako at nakaabang sa sasabihin pa nito.
"Tomorrow you will back at the manila. Don't worry I will book you a grab para makauwi kana." Sabi nito.
Agad akong napalaki ang mata. Uuwi ako pero pano siya...
"P-Pano ka? I mean are you staying here?" I asked him.
"It's none of your business if I'm f*****g staying here or not." He said before leaving me.
So maybe I speak to much to hurt his feeling huh?
- Writer
