13:00น.
ภายในห้องอาหารพนักงานมีเสียงของช้อนส้อมกระทบกับจานดังขึ้นมาเป็นระยะ สลับกับพนักงานแผนกต่าง ๆ ของโรงแรมหรู ที่ทยอยเดินออกจากห้องอาหารเมื่อทานอาหารเสร็จ ทำให้ความหนาแน่นของคนเริ่มบางตาลงไม่เบียดเสียดอย่างช่วงเที่ยงวัน
เพนนียังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะกลางห้อง เธอนั่งกินข้าวคนเดียวเพราะวันนี้เข้างานไม่ตรงกับเพื่อนร่วมงานที่สนิทกันสักคน หญิงสาวยกช้อนที่มีเม็ดข้าวพูนอยู่ด้านบนค้างไว้กลางอากาศพลันในหัวก็คิดถึงเหตุการณ์เมื่อช่วงเช้าที่อยู่ดี ๆ เธอก็วาร์ปกลับมาอยู่ในห้องนอนตัวเองก่อนที่นาฬิกาปลุกที่เธอตั้งไว้ให้ตื่นไปทำงานจะดังขึ้น
มันเป็นแบบนี้มาสองครั้งแล้วนะ ที่ฉันจะตื่น…ไม่สิ วาร์ปกลับมาก่อนเวลาทำงาน
หรือสิ่งที่เกิดขึ้นมันจะไม่ใช่ฝันจริง ๆ
แม้ภายในใจของเพนนีจะค่อนข้างมั่นใจแล้วว่าเรื่องราวต่าง ๆ ที่เธอได้พบเจอไม่ใช่ฝันอย่างแน่นอน แต่มันก็ยังยากที่จะเชื่อเมื่อนึกถึงหลักความเป็นจริง
ภายในห
