วิ้งงงง ~
ก๊อก ก๊อก ก๊อก…
“ปวดหัวฉิบอะไรวะเนี่ย”
วาดิมสบถพลันยกมือขึ้นคลึงขมับทั้งสองข้าง เมื่ออยู่ดี ๆ คนที่กำลังจะสาวเท้าเข้าบ้านไปกับเพนนีกลับวาร์ปกลับมาที่ห้องนอนของตัวเองแทน ชายหนุ่มยืนเท้าเอวก้มหน้าก่อนจะเงยใบหน้ากลับขึ้นมาแล้วเดินตรงไปที่ประตูห้อง
“ว่า”
ตาคมจ้องหน้าคนของตัวเองที่พากันมายืนรายล้อมอยู่หน้าห้องของเขาเป็นสิบคน
“ขอโทษที่รบกวนครับ แต่วันนี้มีนัดกับท่านประธานาธิบดี พอดีพวกผมเห็นว่าใกล้ถึงเวลาแล้วแต่คุณวาดิมยังไม่ออก…”
“อืม อีกสิบนาทีเดี๋ยวลงไป เตรียมรถเลย”
ชายผมบลอนด์ยกมือขึ้นแทนการห้ามเพราะเขาไม่ต้องการฟังใครร่ายยาวใส่ตอนนี้ คนยิ่งปวดหัวอยู่
“ครับ”
วาดิมปิดประตูห้องลงอีกครั้ง เขาหลับตาลงแล้วพยายามทำตัวให้เป็นปกติ ร่างสูงสาวเท้าเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องแต่งตัวก่อนจะออกไปจากห้องเพื่อมุ่งหน้าไปตามนัดที่เขาได้สั่งคนของตัวเองให้นัดหมายฟรานซิสเอาไว้
ร่างแกร่งกำยำอยู่ในช
