"May kakambal Ka pala. Bakit hindi mo man lang sinabi sa akin noon?" tanong ko habang nakasandal ang aking noo sa kanyang balikat. Nandito kami ngayon sa balkonahe habang nakatanaw sa magandang tanawin.
"Dahil sa ayaw ko," sagot niya. Tumingin ako sa kanyang mukha at siya ring paglingon niya sa akin tsaka ito ngumiti ng nakakaloko.
"At bakit naman?"
"Bakit ko pa kailangang ipakilala ang lalakeng 'yun sayo? Nandito naman na ang mukhang 'to," sabi niya. Napailing iling ako dahil sa kanyang inakto. Sa nakikita ko ngayon, mayabang talaga ang lalakeng ito sa totoong buhay tulad ng nasa panaginip ko. Kung sa una ay inis na inis ako sa kayabangan niya, ngayon natatawa na lang ako.
"Tsaka ayaw ko siyang maging malapit sayo. Magkamukha nga kami pero masasabi kong mag kaiba ng pinaniniwalaan
