ตอนที่ 30
กำลังใจของปะป๊า
"ปะป๊าๆ กาแฟหกแล้วค่ะ"
เสียงทักกังวานใสของลูกสาว ดึงสติของ เฉิน ให้กลับมาจากภวังค์ มือที่ถือแก้วกาแฟชะงักค้างก่อนจะวางลงแล้วสะบัดหน้าไปมาเพื่อขับไล่ความงัวเงีย เมื่อคืนหลังจากที่เขากับ อลินดา กลับมาถึงบ้าน เธอก็เข้าไปในห้องนอนของลูกโดยไม่สนใจเขาเลยสักนิด พอตื่นเช้า ป้าชื่น ก็แจ้งว่าเธอออกไปตั้งแต่เช้าด้วยมีนัดประชุมงานกับทีมฮงชวนเทรดดิ้ง
เขาเลยต้องทานมื้อเช้ากับลูกสาวเพียงลำพัง
"ครับๆ"
"ปะป๊าไม่สบายหรือเปล่าคะ?"
เด็กหญิงหลิงหลิง เอียงหน้าถามอย่างสงสัย ด้วยเห็นสีหน้าที่ไม่ค่อยสดชื่นของผู้เป็นพ่อ "หรือว่าปะป๊านอนไม่พอคะ? นอนดึกจะไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ ปะป๊ารู้ไหมคะ?"
"ครับ เมื่อคืนปะป๊านอนดึก"
เพราะเขาเดินวนเวียนไปอยู่หน้าห้องของลูกสาวจนเกือบตีหนึ่งด้วยความกังวล แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาที่ห้องของตัวเองอยู่ดี นึกแล้วเฉินก็อยากจะเขกกะโหลกตัวเอง ที่เคยคิดและพูดแบบนั
