ตอนที่ 21
ปะป๊าของหนู มาม๊าก็ของหนู
"มาม๊าคะๆ ทางนี้ค่ะๆ หลิงหลิงกับปะป๊าอยู่ทางนี้ค่ะ"
เสียงหวานกังวานใส ทำให้ อลินดา หันไปมองเมื่อเดินพ้นเกตมาด้านนอก คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน เมื่อเห็นร่างหนาของประธานวีจีเอสยืนอยู่ข้างลูกสาว ด้วยตอนแรกเขาบอกกับเธอว่าจะให้คนมารับที่สนามบินเพื่อพาไปหาลูกที่บ้าน ไม่ต้องนั่งแกรปหรือให้ภัควัตรไปรับส่งเหมือนทุกครั้ง
แต่ไม่คิดว่าเขาจะมากับลูกด้วย
"เดี๋ยวฉันถือให้เอง"
มือหนาดึงกระเป๋าของเธอไปจากมือ เอาไปเข็นเอง ขณะที่ เด็กหญิงหลิงหลิง รีบเข้ามาเกาะแขนผู้เป็นแม่
"มาม๊าเหนื่อยมั้ยคะ?"
"ไม่เหนื่อยเลยค่ะ เห็นหน้าหนูแม่ก็หายเหนื่อยแล้วค่ะ"
เด็กหญิงยิ้มกว้างออกมาอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นพ่อกับแม่อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน
ไม่มีอะไรจะสุขใจเท่านี้อีกแล้ว
"ปะป๊าของหนู และมาม๊าก็ของหนู"
อลินดา จูงมือลูกเดินตามเขาที่รถมินิแวน ที่จอดรอไว้อยู่แล้ว ผู้ช่วยเขาช่วยยกขอ
