ลูกสาวท่านประธานเฉิน

1694 Words
ตอนที่ 13 ลูกสาวท่านประธานเฉิน หลายวันมาแล้วที่มาม๊ายุ่งมากๆ จนไม่ได้มาหา หลิงหลิง ที่บ้านของปะป๊า แต่มาม๊าก็ยังโทรมาหาอยู่ทุกวัน บางวันมาม๊าก็อยู่สิงคโปร์ บางวันก็อยู่ฮ่องกง แต่ไม่ว่าจะคุยกับมาม๊าตอนไหน เด็กหญิงหลิงหลิง ก็มีความสุขและยิ้มได้ทุกครั้ง มาม๊าบอกว่าให้เป็นเด็กดี หลิงหลิง ก็ทำแบบที่มาม๊าบอกทุกอย่าง แต่ถึงจะไม่ได้คุยกับมาม๊าก็ไม่เป็นไร และช่วงนี้หลิงหลิงเองกำลังเพลิดเพลินอยู่กับชุดวิบวับสวยๆงามๆ ที่ คุณน้าอลัน กับพี่นิด เอามาให้ใส่ สุดท้ายหลิงหลิงก็เลือกชุดสีชมพูที่มีดิ้นระยิบระยับเหมือนเจ้าหญิงเงือกน้อยในนิทาน ที่คู่กับเจ้าปูส้มเซบาสเตียน หลิงหลิง ชอบชุดนี้มาก . . "มาม๊าค้าๆ หลิงหลิงสวยมั้ยคะ?" ร่างเล็กในชุดเดรสสีชมพูระยิบระยับหมุนตัวไปมาที่ปรากฏอยู่บนจอสมาร์ทโฟน ทำให้ อลินดา อมยิ้มออกมา ด้วยตอนนี้เธออยู่ที่สำนักงานฮงชวนเทรดดิ้งฮ่องกง เพื่อมาดูเกี่ยวกับงานที่เตรียมจัดสรรบางส่วนเพื่อเปิดสำนักงานที่ประเทศไทย แม้จะงานรัดตัวเพียงใด แต่ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงและเห็นหน้าแก้วตาดวงใจ เธอก็อิ่มเอมใจจนหายเหนื่อยทุกครั้ง "สวยมากเลยค่ะ สวยเหมือนเจ้าหญิงเลยคนเก่งของมาม๊า" "ไม่ใช่เจ้าหญิงค่ะ หลิงหลิงคือ little mermaid แปลงร่างมาต่างหากละคะ" เด็กหญิงหลิงหลิงหัวเราะเอิ้กอ้ากอย่างมีความสุข "แล้วหนูทานข้าวหรือยังคะ?" "มื้อเที่ยงทานแล้วค่ะ แต่มื้อเย็นปาป๊าบอกจะพาไปดินเนอร์ที่โรงแรม ก็เลยให้น้าอลันเอาชุดนี้มาให้หลิงหลิงใส่ค่ะ" คิ้วเรียวสวยของ อลินดา ย่นขึ้น "ทานมื้อเย็นที่โรงแรมอย่างนั้นเหรอคะ?" "ใช่ค่ะปะป๊าบอกเป็นงานเลี้ยงกาล่าดินเนอร์ ปะป๊าบอกที่นั่นมีอาหารอร่อยๆ เยอะเลยค่ะ ทั้งอาหารไทยและอาหารจีน ปะป๊าบอกว่าเสี่ยวหลงเปากับเคาหยกอร่อยมากๆ ค่ะ ปะป๊าเลยจะพาไปทานค่ะ" ดวงตากลมโตวาววับขึ้น เมื่อนึกถึงคำพูดของผู้เป็นพ่อ ที่บอกว่าจะพาไปงานเลี้ยงและให้หลิงหลิงแต่งตัวสวยๆ แค่นั้นเด็กน้อยก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว อลินดา ครุ่นคิดอยู่เพียงครู่ ด้วยคิดว่าประธานเฉินเองคงต้องการไปทานข้าวนอกบ้านอย่างเป็นปกติทั่วไปที่เขาชอบไปสังสรรค์อยู่เสมอ แต่คงอาจจะอยากพาลูกไปด้วย ก็ดีเหมือนกัน... "ถ้างั้นหนูจำที่มาม๊าเคยบอกได้ไหมคะ เกี่ยวกับมารยาทบนโต๊ะอาหาร" เธอเอ่ยถามลูกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เด็กหญิงเอียงคอเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา "จำได้ค่ะ มาม๊าบอกว่าอย่าพูดเวลาเคี้ยวอาหาร และเวลาตักอาหารต้องตักแค่พอดีคำ อย่าแย่งผู้ใหญ่พูด และต้องพูดค่ะทุกคำลงท้ายในภาษาไทยค่ะ" "เก่งมากจ้ะ" "ม่าม๊าไม่ต้องห่วงนะคะ หลิงหลิงจะเป็นเด็กดี มาม๊าตั้งใจทำงานนะคะ จะได้กลับมาหาหลิงหลิงไวๆ" "โอเคค่ะคนเก่ง" "มาม่า หวอ อ้ายหนี่" "หวอ อ้ายหนี่ หนี้ เซี่ยวเตอ เจียว อ้าว" (แม่ก็รักหนูจ๊ะ หนูคือความภูมิใจของแม่) ลูกคือพลังและแรงใจทั้งหมดให้แม่มีความอดทนและเข้มแข็ง ที่จะต่อสู้กับปัญหามากมายที่จะเจออยู่ในตอนนี้ . . งานแถลงข่าวซีรีย์ ไอดินกลิ่นรัก ของค่ายวีจีเอส ได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนและเหล่าสปอนเซอร์ในทุกกลุ่มอุตสาหกรรมและแฟนคลับมากมายอย่างคับคั่ง ด้วยซีรีย์เรื่องนี้ แสดงโดย เคนสกาย ซุปเปอร์สตาร์คนดังที่สังกัดเดอะสกายค่ายย่อยของวีจีเอส ซึ่งมีฐานแฟนคลับอย่างเหนียวแน่นทั้งในและต่างประเทศ วีจีเอสนั้นเป็นค่ายบันเทิงที่ร่วมทุนระหว่างไทยจีนและเกาหลี ซึ่งมีผลงานอย่างมากมายและมีดารา นักร้อง นักแสดงในสังกัด ที่สามารถสร้างผลกำไรและมีรายได้เป็นระดับต้นๆ ของเอเชีย การแถลงข่าวของซีรีย์เรื่องนี้จึงได้รับความสนใจด้วยนอกจากมีดาราดังเป็นตัวดึงดูด และยังได้ผู้กำกับมือดีมาร่วมงานด้วย เฉิน ลีออง ประธานค่ายวีจีเอสอยู่ในชุดสูทสีเงินเข้ม ใบหน้าหล่อเหลาโดดเด่นด้วยเครื่องหน้าที่สะดุดตา ทั้งดวงตาคมหรี่ยาวแสนมีเสน่ห์พาดทับด้วยคิ้วหนารับกับจมูกโด่งเป็นสัน ผิวขาวเนียนละเอียด ด้วยเขาเป็นลูกครึ่งไทยจีน ชายหนุ่มยืนอยู่เคียงข้างกับนักแสดงหลักของซีรีย์ และมี กอบกุล ผู้กำกับดังยืนอยู่ข้างๆ คอยตอบคำถามสื่อมวลชน เด็กหญิงหลิงหลิง ยืนมองพ่ออย่างภาคภูมิใจ เมื่อเห็นปะป๊าของตนยืนอยู่บนเวทีที่แสนจะสง่างามและมีเสน่ห์ แต่เมื่อจัดการกับเสี่ยวหลงเปาและเค้กลอดช่องจนหมดแล้ว หลิงหลิง ก็ถือเค้กบลูเบอร์รี่ไปหาเด็กชายหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง ซึ่งหลิงหลิงรู้จักดี เพราะเคยเห็นในโซเชียลอยู่บ่อยๆ ว่านั่นคือ เด็กชายข้าวปุ้น ที่มาแสดงเป็นเคนสกายตอนเด็ก และเป็นดาราในสังกัดของปะป๊า "ลองกินเค้กบลูเบอรี่ไหมล่ะ เราว่าอร่อยกว่าเค้กลอดช่องที่เธออยากจะกินอีกนะข้าวปุ้น" เสียงหวานใสของเด็กหญิงหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูอายุเกือบห้าขวบที่น่าจะใกล้เคียงกัน ทำให้เด็กชายข้าวปุ้นขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะส่ายหน้าไปมา "ไม่เอาเราจะรอกินอุเด้ง กับเค้กลอดช่องดีกว่า" "เราไปเดินดูมาแล้ว เค้กลอดช่องน่าจะหมด ถ้านายไม่กินเค้กบลูเบอรี่ชิ้นนี้นายก็จะไม่ได้กิน นี่หลิงหลิงอุตส่าห์ถือมาให้นะ" เค้กบลูเบอรี่ถูกวางบนโต๊ะ ขณะที่เด็กหญิงย่อกายลงนั่งข้าง ๆ เด็กชายข้าวปุ้นหันมามองแล้วถามเธอ "ทำไมเธอไม่ขออนุญาตเราก่อนล่ะหลิงหลิง?" "ไม่ขอ" หลิงหลิงส่ายหน้า จนแก้มขาวอมชมพูไหวระริก "ก็เรารู้จักเธอแล้ว เธอชื่อข้าวปุ้นเป็นนักแสดงนำวัยเด็กในสังกัดค่ายของพ่อเรา" เด็กชายข้าวปุ้นตาลุกวาวแทบจะทันที "พ่อเธอเป็นใครงั้นเหรอ? เก่งและหล่อสู้พ่อเราได้หรือเปล่า? ...พ่อเราเป็นซุปตาร์นะ" "สู้ได้ซิ!! ...พ่อเราก็เป็นเจ้าของค่ายที่เธอแสดงอยู่นี่ไง" เด็กหญิงหลิงหลิงเอ่ยเสียงใสด้วยต้องการอวดพ่อกลับ ขณะชี้นิ้วไปยังร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเทาที่ยืนอยู่ข้างๆ เคนสกาย ซุปตาร์ดัง ก่อนจะโน้มหน้ามาใกล้และกระซิบบอกเบาๆ "พ่อเราชื่อเฉินเป็นประธานค่าย ...ถ้าเธอยอมกินเค้กบลูเบอรี่ชิ้นนี้ของเรา เราจะบอกให้พ่อทำให้เธอดังยิ่งกว่าเคนสกายอีก" ข้าวปุ้น ขมวดคิ้วขึ้นทันที "จริงเหรอ? พ่อเธอคือประธานเฉินเหรอ? ทำไมเราไม่เคยรู้มาก่อนเลยอ่า" หลิงหลิง อึ้งไปสักพักแล้วพยายามครุ่นคิดตาม จริงซิ นอกจาก ปะป๊า มาม๊า ป้าชื่น น้าอลัน พี่นิด และคนในบ้านของปะป๊า ก็ไม่มีใครรู้นี่นา ว่าปะป๊าเฉินคือปะป๊าของ หลิงหลิง แต่ไม่เป็นไร... วันนี้ปะป๊าบอกว่า ถ้าทุกคนยืนเป็นแถวตรงบนเวทีเมื่อไหร่ ...ให้หลิงหลิงเดินขึ้นไปหาบนเวที . . "ผมต้องขอบคุณสื่อมวลชน แฟนคลับและผู้มีเกียรติทุกท่านที่ให้ความสนใจซีรีย์ ไอดินกลิ่นรักของค่ายวีจีเอส...." กล้องและแสงแฟลชจากสื่อมวลชนและทุกสายตาต่างจับจ้องไปบนเวที เฉิน ลีออง ประธานวีจีเอสยืนอยู่ตรงกลางโดยมีผู้กำกับและนักแสดงดังยืนอยู่รอบด้าน ทว่าขณะที่กล้องกำลังจับภาพอยู่ ร่างเล็กของเด็กหญิงวัยสี่ขวบกว่าในชุดเดรสสีชมพูแสนน่ารักก็เดินเตาะแตะขึ้นเวทีมา ก่อนจะหยุดที่ร่างหนาของประธานเฉิน "หนูมาหาปะป๊าบนเวที ตามที่ปะป๊าบอกแล้วนะคะ หนูเก่งไหมคะปะป๊า?" "เก่งมากครับ คนดีของปะป๊า" เฉิน ย่อกายลงนั่งแล้วอุ้มร่างเล็กขึ้นแนบกับเอว ก่อนที่แสงแฟลชมากมายจะระรัวเร็ว พร้อมคำถามที่ยิงเอามาเป็นชุดจากกองทัพนักข่าว "หมายความครับคุณเฉิน? เด็กผู้หญิงที่น่ารักคนนี้เรียกคุณเฉินว่าปะป๊า? คือยังไงกันครับ?" "เด็กคนนี้เป็นลูกสาวคุณเฉินเหรอครับ?" "ประธานเฉินมีลูกแล้วแต่ว่ายังไม่เปิดเผยออกสื่อใช่ไหมครับ? ที่ข่าวซุบซิบว่าความจริงแล้วที่ผ่านมาที่คุณเฉินยังไม่เปิดตัวกับใครจริงจัง เพราะมีลูกมีครอบครัวอยู่แล้วใช่ไหมครับ?" "งานในวันนี้นอกจากจะเป็นการแถลงข่าวซีรีย์ไอดินกลิ่นรัก คุณเฉินต้องการจะแถลงข่าวเรื่องนี้ด้วยใช่ไหมคะ?" "คุณเฉินคะ? ตอบคำถามดาราวีคลี่ด้วยค่ะ" "ของบีโพลด้วยนะครับ!" "คุณเฉินครับ!!" คำถามมากมายพร้อมแสงแฟลชที่รัวกระหน่ำ ทำให้ใบหน้ากลมเล็กเบี่ยงซุกเข้ากับแผงอกกว้างของผู้เป็นพ่อและกอดหมอนเจ้าปูเป้ไว้แน่น "ไม่ต้องกลัวนะครับคนเก่ง เดี๋ยวปะป๊าจัดการเอง" มือหนาของ เฉิน ลูบโลมแผ่นหลังบางของลูกสาวอย่างอ่อนโยนเพื่อปลอบประโลม ก่อนจะยกมือปรามสื่อมวลชน และเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ใจเย็นๆกันนะครับทุกท่าน ขอบคุณที่ให้ความสนใจผลงานของวีจีเอส และในการแถลงข่าววันนี้ ผมแค่อยากบอกกับทุกท่าน ว่าความจริงแล้ว ผมมีภรรยาและลูกแล้ว ...และเด็กคนนี้คือหลิงหลิง ลูกสาวสุดที่รักของผมเองครับ" ******************
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD