SA BAHAY…
“ANO PONG NANGYARI sa'yo, Amang!?”
Halos mapasigaw ako nang makita ko si Amang na dinadampian ng yelo ni Mama sa mukha.
May mga pasa ang kanyang pisngi, at maga ang kanyang kaliwang talukap ng mata.
“W-wala ito, anak. Nauntog lang,” pilit niyang sabi.
“Nauntog?”
Hindi ‘to basta pagkakauntog! Para siyang sibuyas na binugbog!
Naluluha si Mama habang patuloy na nilalapatan ng yelo si Amang.
“Ma, dalhin natin siya sa ospital!”
Hindi ko na mapigilang mag-alala.
“Hindi na, anak,” sabi ni Amang. Tumayo siya at pilit na ngumiti. “Okay lang ako. Galos lang ito.”
“Tatawagin ko po si Ate Rosw.”
“Hindi, Chloe!” hiyaw ni Mama. “Ayaw na naming malaman pa ito ng Ate Rose mo.”
Tumitig ako sa kanila, hawak-hawak pa ang cellphone ko.
Ang lakas ng kabog ng dibdib ko.
Natatakot ako na
