“วันนี้ต้องไปไหนอีกไหม”
“กลับบ้านฉันสิคะ พรุ่งนี้ต้องเตรียมตัวไปทำงาน”
“ทำงาน คนอย่างเธอเนี่ยนะ?”
“ค่ะ มันน่าแปลกตรงไหนกัน เรียนจบแล้วก็ต้องทำงานสิ”
“ที่ไหนเขาจะรับเธอกันยัยเด็กโง่”
“เด็กโง่คนนี้ ก็คือคนเดียวกับที่ช่วยปิดดีลพี่ภาคินได้ไงคะ” ฉันทำหน้าทะเล้นใส่เขา “มีแต่พี่เท่านั้นแหละที่ไม่เคยเห็นค่า...”
“แล้วจะไปทำงานที่ไหน...หรือว่า” แม้เขาจะไม่พูดชื่อออกมาแต่สีหน้าของเขาก็ทำให้ฉันรู้ได้ว่าเขาหมายถึงใคร
“ถะ...ถูกต้องนะค่า~~~ คุณอาวีระพงษ์นั่นแหละค่ะพี่ภาคิน”
“งั้นรอแปบ” จู่ ๆ เขาก็ลุกจากโต๊ะไปหยิบของบางอย่างในตู้เซฟ ก่อนจะเดินกลับมาตรงหน้าฉันพร้อมกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม
“ถ้าไปทำงานใส่มันด้วย”
“คะ?” เขาขยับกล่องนั้นมาตรงหน้าฉัน พอฉันเปิดออกก็ถึงกับตาค้าง นี่มันแหวนเพชรเม็ดโตนี่น่า จากนั้นฉันก็มาสังเกตที่มือตัวเอง มันไม่เคยมีแหวนอยู่เลยจริง ๆ โห...มินนี่ เธอแต่งงานกับเขาแม้จะเ
